Page 58 - hpp_9y_ebook58_08_07_001
P. 58
58 ปฏิรูปสุขภาพ ปฏิรูปประชาธิปไตย :
นโยบายสาธารณะ การมีส่วนร่วมกับประชาธิปไตยแบบร่วมไตร่ตรอง
หนักจากแนวคิดหลังสมัยใหม่ (Postmodernism) ที่มุ่งถอดรื้อรากฐานความคิด
ของความทันสมัย (Modernity) ปรัชญาสมัยใหม่และแนวคิดแบบทันสมัยมี
รากฐานมาจากนักคิดคนส�าคัญคือ Francis Bacon และ Rene Decartes เป็น
แนวคิดที่แยกกายและจิตออกจากกัน เน้นความเป็นเหตุเป็นผล ความมี
ประสิทธิภาพ และความเป็นระเบียบแบบแผน แนวคิดดังกล่าวกลายเป็นที่มา
ของการจัดการแบบรวมศูนย์ การยึดความเห็นของผู้เชี่ยวชาญ รวมทั้งการเน้น
มิติเชิงปริมาณที่ตรวจวัดได้ เช่น อัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจหรือตัวชี้วัดอื่นๆ
แม้วิธีคิดดังกล่าวจะได้สร้างวิทยาการใหม่ๆ ที่ก่อให้เกิดคุณูปการมากมาย แต่
ความทันสมัยก็ได้ก่อให้เกิดปัญหาความแปลกแยกขึ้นในสังคมสมัยใหม่ ทั้งในแง่
การจัดการที่รวมศูนย์ที่คนตัวเล็กตัวน้อยและคนชายขอบต่างๆ ถูกกีดกันออก
และในแง่ที่ความเป็นเหตุเป็นผลแบบประจักษ์นิยมนั้นแยกขาดออกจาก
ประสบการณ์ชีวิตและความสุขทุกข์ของผู้คนที่ยากจะวัดออกเป็นตัวเลขเชิง
ปริมาณได้
ในมิติทางการเมือง การหันกลับมาหาตัวตนและความเป็นมนุษย์ที่มีรู้สึก
นึกคิดได้ ท�าให้แนวคิดหลังสมัยใหม่ให้ความส�าคัญกับการเมืองที่ทุกคนสามารถ
มีบทบาทได้ (Politics on a human-scale) เป็นการเมืองที่ปฏิเสธการจ�าแนก
แบ่งกลุ่มแบบส�าเร็จรูปที่อัตลักษณ์และตัวตนของปัจเจกถูกก�าหนดไว้ล่วงหน้า
(Identity politics) โดยหันมาแสวงหาการนิยามอัตลักษณ์ของตนเองผ่านความ
รู้สึกนึกคิด ผัสสะและประสบการณ์ (sensory experience) เรือนร่าง (body)
และประวัติศาสตร์เฉพาะของตน (historicity) เพื่อทวงคืนการมีอยู่-เป็นอยู่ของ
ตน การเมืองหลังสมัยใหม่จึงให้ความส�าคัญกับความหลากหลายและการท้าทาย
เลาะรื้อความคิดกระแสหลักที่ผลักไสผู้คนที่ชายขอบให้ไร้อ�านาจต่อรอง
แนวคิดแบบหลังสมัยใหม่ได้ท้าทายวิธิคิดเกี่ยวกับอ�านาจแบบเดิมโดยได้ชี้
ให้เห็นถึงปฏิบัติการของอ�านาจที่ปรากฏในหลายรูปแบบ ทั้งอ�านาจของวาท
