Page 169 - art-HIA-22.indd
P. 169
¡ÒûÃЪØÁÇÔªÒ¡Òà HIA àÃ×èͧ ¼Å¡Ãзº¢Í§¡Ãкǹ¡ÒûÃÐàÁÔ¹¼Å¡Ãзº·Ò§ÊØ¢ÀÒ¾ ครั้งที่ 1
วันที่ 26-27 มกราคม พ.ศ.2558 ณ โรงแรมเอเชีย กรุงเทพมหานคร 169
มีผลการดำาเนินงาน HIA ในระดับท้องถิ่น Ahmad อีกด้วย Metcalfe & Higgins, (2013) ได้ระบุว่าการ
et al., (2008) เสนอว่าที่พบว่าการบูรณาการกระบวน- ประเมินผลกระทบทางสุขภาพควรเน้นและให้ความ
การประเมินผลกระทบทางสุขภาพเข้าสู่โครงสร้างหรือ สำาคัญกับปัจจัยสำาคัญคือ การพัฒนาศักยภาพ รวมถึง
งานประจำาของหน่วยงาน จะช่วยให้การประเมินผล การเพิ่มความตระหนัก การฝึกอบรม และการสร้าง
กระทบทางสุขภาพประสบความสำาเร็จมากขึ้น เช่นเดียว เครือข่าย ด้านการประเมินผลกระทบทางสุขภาพ
กับ Kemm, (2001) ที่สรุปว่ากระบวนการประเมินผล การสร้างความร่วมมือด้านการประเมินผลกระทบทาง
กระทบทางสุขภาพสามารถบูรณาการร่วมกับกระบวนการ สุขภาพกับหน่วยงานหรือสถาบันอื่น
พัฒนานโยบายได้ ดังนั้น หากจะใช้การประเมินผล 3) การประเมินผลกระทบทางสุขภาพและ
กระทบทางสุขภาพเพื่อการกำาหนดนโยบายระดับท้องถิ่น เพื่อสนับสนุนการตัดสินใจในระดับท้องถิ่น เจตนารมณ์
หน่วยงานองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจำาเป็นเข้าใจ ของการประเมินผลกระทบทางสุขภาพในระดับท้องถิ่น
กระบวนการพัฒนานโยบายสาธารณะระดับท้องถิ่นด้วย เพื่อประกอบการตัดสินใจ ซึ่งขั้นตอนการตัดสินใจ
ซึ่งกระบวนการประเมินผลกระทบทางสุขภาพอาจจะถูก ซึ่งถือว่าเป็นความท้าทายสำาคัญของการใช้การประเมิน
นำามาบูรณาการในขั้นตอนใดขั้นตอนหนึ่งของกระบวนการ ผลกระทบทางสุขภาพเพื่อการสนับสนุนการตัดสินใจ
พัฒนานโยบายสาธารณะ เช่น ในกระบวนการจัดทำาแผน นั้น คือในการพัฒนาของประเทศไทย หน่วยงานภาครัฐ
พัฒนาของเทศบาล ที่ต้องมีการจัดทำาประชาคม เทศบาล จากส่วนกลาง มักเป็นผู้กำาหนดนโยบายต่างๆ ดังนั้น
อาจนำากระบวนการกำาหนดขอบเขตการประเมินมาร่วม กระบวนการตัดสินใจของประเทศไทยส่วนมากผู้มีอำานาจ
กับกระบวนการประชาคม เป็นต้น ดังนั้น หน่วยงาน ตัดสินใจในการกำาหนดนโยบายมักเป็นหน่วยงานภาครัฐ
ที่เกี่ยวข้องเช่น คณะกรรมการพัฒนากลไกการประเมิน เป็นรูปแบบการตัดสินใจจากส่วนกลางมากกว่าการตัดสิน
ผลกระทบทางสุขภาพ อาจต้องประสานงานกับกรม ใจในระดับท้องถิ่น หน่วยงานของรัฐในระดับ ส่วนกลาง
ส่งเสริมปกครองส่วนท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย ในการ เป็นผู้มีอำานาจการตัดสินใจทั้งหมด เป็นการตัดสินใจแบบ
กำาหนดเป็นนโยบายให้ชัดเจน ซึ่งจะทำาให้ง่ายต่อการผลัก รวมศูนย์อยู่ที่ส่วนกลาง ซึ่งมักเป็นแบบที่ตัดสินใจไปใน
ดันการประเมินผลกระทบทางสุขภาพในระดับท้องถิ่น ทิศทางที่ภาครัฐต้องการมากกว่าจะคำานึงถึงความต้องการ
2) การพัฒนาศักยภาพของบุคลากร และทีม ของชุมชนท้องถิ่น แม้หลายโครงการจะมีเสียงคัดค้าน
ประเมินในหน่วยงานระดับท้องถิ่น ที่ผ่านมากรมอนามัย จากพื้นที่แต่หน่วยงานส่วนกลางที่เป็นผู้ตัดสินใจก็มิได้
กระทรวงสาธารณสุข ได้จัดอบรมหลักสูตรการประเมิน ให้ความสำาคัญกับเสียงคัดค้านเหล่านั้น ทำาให้หลาย
ผลกระทบทางสุขภาพสำาหรับ บุคลากรในองค์กรปกครอง โครงการมักเกิดความขัดแย้งกับท้องถิ่นและชุมชน
ส่วนท้องถิ่น ทั้งหลักสูตรสำาหรับผู้บริหาร และผู้ปฏิบัติ ดังนั้นการประเมินผลกระทบทางสุขภาพในระดับ
แต่ผลการศึกษาศักยภาพและความพร้อมด้านบุคลากร ท้องถิ่นหากมีช่องทางให้มีการนำาผลการประเมินไปสู่การ
ในการประเมินผลกระทบทางสุขภาพ ยังขาดบุคลากร ตัดสินใจ หรือมีการมอบบทบาทหน้าที่การตัดสินให้
ที่สามารถประเมินผลกระทบทางสุขภาพได้ แต่บริบทของ หน่วยงานองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแล้วเชื่อว่าจะทำาให้
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นหลายแห่งมีจุดแข็งที่มีภาคี หน่วยงานองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสนใจและมีการนำา
เครือข่ายที่เข้มแข็ง มีเจ้าหน้าที่สาธารณสุขในโรงพยาบาล เครื่องมือนี้มาใช้มากขึ้น และการตัดสินใจในระดับต่างๆ
ส่งเสริมสุขภาพตำาบลในระดับพื้นที่ๆ ส่วนมากมีความใกล้ ก็ยังมีความแตกต่างกัน เช่น ในระดับนโยบาย ระดับแผน
ชิดและทำางานร่วมกับเทศบาลอยู่เสมอ ดังนั้นในการ งาน ระดับโครงการ ผู้มีหน้าที่ตัดสินใจและกระบวนการ
พัฒนาศักภาพทีมประเมินในระดับท้องถิ่น ควรพิจารณา ตัดสินใจไม่เหมือนกัน เช่น ในระบบการประเมินผล
ทีมแกนนำาในพื้นที่ๆ มีหน่วยงานต่างๆ ในพื้นที่ร่วมด้วย กระทบทางสุขภาพที่เป็นส่วนหนึ่งของการประเมินผล
นอกจากจะเป็นการเรียนรู้ระบบการประเมินผลกระทบ กระทบสิ่งแวดล้อม เทศบาลหรือหน่วยงานองค์กร
ทางสุขภาพแล้วบังคับเป็นการส่งเสริมการทำางานร่วมกัน ปกครองส่วนท้องถิ่นไม่มีช่องทางในการการตัดสินใจ
