Page 144 - art-HIA-22.indd
P. 144

¡ÒûÃЪØÁÇÔªÒ¡Òà HIA àÃ×èͧ ¼Å¡Ãзº¢Í§¡Ãкǹ¡ÒûÃÐàÁÔ¹¼Å¡Ãзº·Ò§ÊØ¢ÀÒ¾ ครั้งที่ 1
              144                           วันที่ 26-27 มกราคม พ.ศ.2558 ณ โรงแรมเอเชีย กรุงเทพมหานคร




                     ประเด็นสุขภ�พ ได้แก่ ภาวะสารตกค้างที่เกิดขึ้นในพื้นที่ การกำาจัดสารพิษที่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพ เช่น

              ผื่นคันตามร่างกาย  โรคผิวหนังต่างๆ  ผลการตรวจเลือดพบปริมาณแคดเมียมเกินกว่ามาตรฐาน  (เวทีจังหวัดตาก)
              ฟันผุ การอ่อนแรงของกล้ามเนื้อ การต้องรับประทานยาเพื่อบรรเทาอาการ (เวทีจังหวัดพิจิตร) เป็นต้น
                     ประเด็นสิ่งแวดล้อม  ได้แก่  มลพิษ  สารเคมีตกค้างและถูกปล่อยลงแหล่งน้ำา  ฝุ่นละอองที่ปลิวในอากาศ
              ติดตามที่อยู่อาศัย เสื้อผ้า และของใช้ (เวทีจังหวัดพิจิตร และตาก) เป็นต้น

                     ประเด็นด้�นคว�มเป็นอยู่  น้ำาดื่มน้ำาใช้ไม่สามารถใช้ได้ตามปกติ  เปลี่ยนวิถีชีวิตของคนในชุมชน  เช่น
              ต้องซื้อน้ำาดื่มน้ำาใช้ และยังพบว่าโครงการมีการแย่งน้ำากับภาคการเกษตร
                     ประเด็นก�รประกอบอ�ชีพ  ได้แก่  พื้นที่การเกษตรไม่สามารถปลูกข้าวได้  (เวทีจังหวัดตาก)  ผลผลิต
              น้อยลง (เวทีจังหวัดพิจิตร) เป็นต้น


              อุปสรรคและข้อจำ�กัดของก�รแก้ไขปัญห�ก�รพัฒน�ทรัพย�กรแร่ของประเทศไทยที่ผ่�นม�

                     จากการศึกษาของสำานักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม  เกี่ยวกับอุปสรรคและ
              ข้อจำากัดของการแก้ไขปัญหาการพัฒนาทรัพยากรแร่ของประเทศไทยที่ผ่านมา พอสรุปได้ดังนี้
                     1. ข�ดก�รศึกษ�ว�งแผนก�รจัดก�รพื้นที่ศักยภ�พแร่  และพื้นที่ที่เกิดก�รปนเปื้อนตลอดจนข�ด
              ก�รจัดเก็บข้อมูลอย่�งเป็นระบบ
                        (1) ไม่มีก�รกำ�หนดเขตก�รใช้ประโยชน์พื้นที่ต�มศักยภ�พของพื้นที่ เนื่องจากแต่ละพื้นที่มีคุณสมบัติ

              ทางธรณีวิทยาแตกต่างกัน เช่น บางพื้นที่มีความอุดมสมบูรณ์ไปด้วยทรัพยากรแร่ แต่ไม่มีการกำาหนดเขตการใช้ประโยชน์
              พื้นที่ให้ชัดเจน แต่นำาไปใช้ในด้านอื่นๆ เช่น การทำาเกษตรกรรมในพื้นที่ที่มีสารตะกั่ว การตั้งถิ่นฐานในพื้นที่ที่เป็นเหมือง
              แร่ดีบุกเดิม เป็นต้น หรือบางพื้นที่ไม่เหมาะสมที่จะเป็นพื้นที่เพื่อการทำาเหมืองแร่ เช่น พื้นที่ลุ่มน้ำาชั้น 1 เอ ซึ่งควร
              ห้ามการทำาเหมืองแร่ เป็นต้น
                        (2) ไม่ส�ม�รถระบุแหล่งกำ�เนิดมลพิษกรณีที่เกิดก�รปนเปื้อนได้อย่�งชัดเจน ที่ผ่านมาส่วนใหญ่เมื่อ
              เกิดปัญหาขึ้น ไม่สามารถระบุสาเหตุของปัญหา หรือที่มาของแหล่งกำาเนิดมลพิษได้อย่างชัดเจน รวมทั้งวิธีการสำารวจ

              และจัดเก็บข้อมูล  ขาดการยอมรับร่วมกันระหว่างหน่วยงานภาครัฐ  ผู้ประกอบการ  และชุมชน  โดยมากมักสรุปว่า
              เกิดจากหลายสาเหตุร่วมกันทั้งจากธรรมชาติเองและจากกิจกรรมการทำาเหมืองแร่ ทำาให้การแก้ไขและฟื้นฟูพื้นที่ไม่ได้
              แก้ที่สาเหตุที่แท้จริง ในบางกรณีอาจจะมีการศึกษาถึงแหล่งที่มาของมลพิษบ้าง แต่กระบวนการศึกษาหรือผลที่ได้จาก
              การศึกษา มักถูกนำามาใช้จำากัดเฉพาะภายในองค์กรที่ทำาการศึกษาเท่านั้น มิได้มีการเปิดเผยสู่สาธารณะ เพื่อให้มีการ
              แลกเปลี่ยนทัศนะหรือระดมความคิดเห็นจากนักวิจัยอื่นๆ

                        (3) ข�ดก�รจัดเก็บข้อมูลอย่�งเป็นระบบและไม่ต่อเนื่อง จากข้อมูลบทเรียนกรณีศึกษาของประเทศไทย
              พบว่า เมื่อเกิดปัญหาขึ้นในพื้นที่ ถึงแม้ว่าจะมีการจัดเก็บข้อมูลอยู่บ้าง แต่เป็นการจัดเก็บข้อมูลที่ใช้ในวงจำากัด และ
              ไม่สามารถนำามาใช้เพื่อให้คำาตอบกับการศึกษาวิจัยในเชิงนโยบายได้ นอกจากนี้ ในการดำาเนินงานที่ผ่านมา การรวบรวม
              ข้อมูลในพื้นที่ยังขาดการจัดเก็บข้อมูลอย่างเป็นระบบ ขาดความต่อเนื่องในการจัดเก็บข้อมูล ไม่มีการเปิดเผยข้อมูล
              สู่สาธารณะอย่างโปร่งใส รวมทั้งไม่ครอบคลุมในทุกมิติ ทั้งข้อมูลด้านพฤติกรรมทางสังคมของประชาชน ด้านเศรษฐกิจ
              และการเปลี่ยนแปลงด้านสิ่งแวดล้อม  แม้จะมีการเข้าไปศึกษาในพื้นที่จำานวนมากทั้งในลักษณะงานวิจัย  หรืองาน

              วิทยานิพนธ์ของนักศึกษา แต่ผลการศึกษาเหล่านั้นจะอยู่กระจัดกระจายตามแหล่งต่างๆ โดยมิได้มีการเก็บรวบรวมไว้
              อย่างเป็นระบบ และมิได้มีการนำามาใช้ประกอบร่วมกันเพื่อให้สามารถเข้าใจถึงปัญหาที่เกิดขึ้นในเชิงสหวิทยาการ
                     2. ข้อจำ�กัดด้�นเครื่องมือและกลไกในก�รบริห�รจัดก�ร
                        (1) ก�รดำ�เนินง�นของหน่วยง�นต่�งๆ  ข�ดก�รว�งแผนและเครื่องมือในก�รบริห�รจัดก�รอย่�ง

              ºÙóҡÒà  จากการศึกษา  พบว่า  เมื่อเกิดปัญหาขึ้นในพื้นที่  หน่วยงานต่างๆ  ที่เกี่ยวข้องจะดำาเนินการแก้ไขปัญหา
   139   140   141   142   143   144   145   146   147   148   149