Page 12 - 39.เครือข่ายบ้านเรียน
P. 12
นั่นเป็นภาพความทรงจำที่ยุทธชัยมักเล่าให้หลายๆคนฟัง เพราะ ว่าในขณะนั้นหลายคนมองว่าคนที่เรียนครูมักถูกมองด้วยสายตาเช่นนั้นจริงๆ
การเดินลัดเลาะดูโน่นดูนี่เป็นนิสัยติดตัวข้อหนึ่งของเขา และเชื่อว่านี่เป็น แต่เขาเองก็ไม่ได้บอกใครถึงเหตุผลในการเลือกเส้นทางนี้
กระบวนการเรียนรู้อย่างหนึ่งจากการเฝ้าสังเกตการณ์ เฝ้ามองชีวิต ซึมซับ “ตุลาคม 2516 ผมเป็นหนึ่งในผู้คนมากมายที่ไปร่วมชุมนุมที่
ดื่มด่ำกับการใช้ชีวิต ลานโพธิ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ไปฟังนักศึกษารุ่นพี่ประณามความ
“ในวัยเด็ก ผมเป็นคนขี้อาย ผอมเก้งก้าง เป็นนักอ่าน เรียน ต่ำทรามของเผด็จการในบ้านเมือง ด้วยความคับแค้นใจ คืนนั้นผมดื้อกับ
หนังสือเก่ง แต่ไม่มั่นใจในตนเอง จนไม่ค่อยกล้าที่จะออกหน้าทำอะไร แม่อีกครั้ง ด้วยการนอนค้างอยู่ที่ลานโพธิ์ ไม่กลับไปนอนบ้าน ซึ่งไม่เคย
เอาแต่จะคอยดู ออกตัวไปเป็นผู้สังเกตการณ์อยู่เสมอ ทำมาก่อน แล้วหลังจากนั้นการนอนที่ไหนก็ได้หรือไม่ได้นอนเลยก็กลาย
พ่อแม่หวังว่าโตขึ้นผมจะเป็นหมอ เพื่อนส่วนใหญ่ก็คิดว่าผมคง เป็นเรื่องปกติของชีวิต โดยเฉพาะระหว่างรอนแรมอยู่ในป่าเขาช่วงหลัง
จะได้ดิบได้ดี คงด้วยตัวเลขเปอร์เซ็นต์ผลการเรียนในสมุดพก บุคลิกที่ ตุลาคม 2519”
ไม่ก้าวร้าว ว่านอนสอนง่าย เป็นคนไม่มีปัญหาในสังคมที่ชอบคนไม่ตั้งคำถาม ขณะที่เข้าเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร
จึงดูท่าทีว่าจะไปด้วยกันได้” ยุทธชัยต้องทิ้งการเรียนไปกลางคัน เหมือนนักศึกษาหลายๆคนในขณะนั้น
ชีวิตที่ดูเหมือนเรียบง่ายธรรมดาเหมือนเด็กทั่วไปของเขากลับ และต้องใช้ชีวิตอยู่ในป่ายาวนานถึง 5 ปี
ถูกกระตุกกระตุ้นให้หัดมองอะไรด้วยความคิดของตนเอง มองพ้นตัวเองสู่ “ปี 2524 ผมกลับบ้านเหมือนนกคืนรัง เข้าเรียนต่อด้วยระบบ
ความเป็นจริงของสังคมโดยรอบ เพื่อเปลี่ยนการเรียนรู้ให้เป็นการสร้างสรรค์ การศึกษาทางไกล หางานอาชีพทำ ได้เข้ารับราชการ แต่งงาน มีลูก
เมื่อมีโอกาสได้เรียนกับครูโกมล คีมทอง นิสิตฝึกสอนจากคณะครุศาสตร์ กลบกลืนทุกอย่างในอดีตเหลือไว้แต่เพียงความทรงจำ เป็นอยู่เช่นนั้นนับ
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในช่วงเรียนอยู่ชั้นมัธยมต้น สิบปี”
ครูโกมลจึงเป็นแบบอย่างและเป็นแรงหนุนสำคัญที่ทำให้เกิด แต่แล้วในปี 2537 ก็ถึงเวลาที่เขาได้มีโอกาสเลือกทางเดินชีวิตอีก
ความเปลี่ยนแปลงภายใน “เปลี่ยนแบบที่ผมเองก็ไม่รู้ตัว กล้าคิด กล้าตั้ง ครั้ง เมื่อองค์กรสาธารณกุศลอย่างมูลนิธิสานแสงอรุณ ชักชวนให้มาเป็น
คำถามมากขึ้น เริ่มรู้จักเลือก และกล้าตัดสินใจไปตามทางที่ได้เลือกแล้ว” นักกิจกรรมสังคม เป็นบรรณาธิการนิตยสารทางเลือก
ช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของชีวิต เขาตัดสินใจเข้าศึกษาต่อในสายวิชาชีพ “ขณะนั้นชีวิตเหมือนกลับมาลอยทวนน้ำ ทิ้งความมั่นคงภายใต้
ครู (ปกศ.ต้น ในขณะนั้น) ที่วิทยาลัยครูสวนสุนันทา เหมือนจะต้องการ พันธนาการของระบบเพื่อแลกกับอิสรภาพทางใจ ลบความรู้สึกต่ำต้อยด้อย
สานต่อเจตนารมณ์ของครูโกมล คีมทอง ที่เพิ่งถูกลอบยิงเสียชีวิตลงในเขต ค่าด้วยความภาคภูมิใจได้ว่าไม่ได้ลืมคำมั่นสัญญาที่ให้ไว้กับครูโกมล”
ป่าเขาในชนบท เป็นการตัดสินใจท่ามกลางคำถามและความไม่เห็นด้วยของ ความกล้าที่ครูโกมลได้เคยสอนไว้ กลับคืนมาสู่เขาอีกครั้ง แม้
คนรอบข้าง และถูกเหยียดว่ากำลังไปสู่ทางที่ตกต่ำไร้เกียรติ ซึ่งเขายืนยัน เมื่อตอนรับราชการอยู่ จะยังเป็นคนที่กล้าคิด กล้าตั้งคำถาม และวิพากษ์-
- 22 - - 23 -
home.indd 24-25 5/15/09 6:09:51 PM
