Page 214 - PDF_merged
P. 214
กว่าลูกที่อยู่ดูแลพ่อแม่ที่อยู่ใกล้ตัวมานาน
หมอหลายรายแอบเรียกลูกหลานกลุ่มนี้ว่า “พวก
กตัญญูหมื่นลี้” พวกนี้มักใช้เทคโนโลยีด้วยการวิดีโอคอลล์มา
ปรึกษาหารือกับหมอ ขอให้หมอท�านู่นท�านี่ให้กับคนไข้ แม้
เทคโนโลยีจะเป็นตัวช่วยให้ติดต่อพูดคุยกันได้ง่ายขึ้น แต่ขณะ
เดียวกันก็เป็นอุปสรรค เนื่องจากข้อมูลกระท่อนกระแท่น และ
ที่ส�าคัญคือญาติไม่ได้เห็นอาการคนไข้ด้วยตาตนเอง
บางครั้งคนไข้ยืนยันว่าไม่อยากใช้ท่อช่วยหายใจ ไม่
อยากปั๊มหัวใจหากหัวใจหยุดเต้น แต่ลูกที่อยู่เฝ้าขอให้รอลูกที่
อยู่ต่างประเทศที่ก�าลังเดินทางมาเพื่อร�่าลาผู้ป่วยเป็นหนสุดท้าย
ท�าให้ต้องยื้อชีวิตไปอีกระยะหนึ่ง คนไข้ต้องทนทรมาน แต่ใน
ที่สุดก็มาไม่ทันดูใจ
“ลูกหลานที่ดูแลบอกว่าปล่อยคนป่วยไปเถอะ เพราะ
ทรมานมามากแล้ว แต่ลูกหลานที่อยู่ไกลๆ ที่ไม่เคยดูแลไม่เชื่อ
อยากให้ยื้อ ในแต่ละครอบครัวก็มีเรื่องราวที่ต่างกัน บางบ้าน
ลูกหลานแบ่งเป็นก๊กเป็นเหล่า บางบ้านยังมีเรื่องมรดก เรื่อง
เก่าๆ แต่ ๑๐-๒๐ ปีที่แล้วที่ยังคาใจกันไม่จบ
“ลูกหลานบางรายลืมฟังเสียงคนไข้ เอาแต่ความต้องการ
ของตัวเอง บางทีคนไข้ก็ไม่กล้าพูดออกมา เพราะเกรงใจอยาก
ให้ลูกได้แสดงความกตัญญู ยอมเห็นแก่ลูก เห็นเขาทุ่มเท ยัง
ท�าใจไม่ได้ ก็เอาตามใจที่ลูกเลือกก็แล้วกัน ตัวเองก็ต้องมา
ยอมทนเจ็บทนทรมานเพราะเห็นแก่ลูก”
ญาติบางรายก็ยื้อสุดชีวิต ความรักอาลัยในตัวผู้ป่วย
ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’ 213
