Page 219 - PDF_merged
P. 219
คนไข้บางรายมีสภาพไม่ต่างจากผัก เหลือเพียงเศษซาก
ชีวิต มีสายระโยงระยางเต็มไปหมด นอนอยู่โรงพยาบาลเอกชน
นานเป็นปี หมดค่ารักษาไปเป็นสิบล้านแล้ว แต่ลูกหลานไม่มี
ใครกล้าถอดท่อช่วยหายใจ เรื่องราวเหล่านี้เป็นเรื่องที่ฉันได้รับ
ฟังมาจากหลายแหล่งแห่งที่ ไม่เพียงเป็นซากชีวิตที่ไร้คุณภาพ
หากยังเป็นความสิ้นเปลืองที่เปล่าดาย ไร้ประโยชน์
การจากไปของผู้ป่วยรายหนึ่งที่นายแพทย์หนุ่มใหญ่ผู้นี้
ประทับใจ เกิดขึ้นเมื่อครั้งที่ตนยังเป็นแพทย์ประจ�าบ้าน คนไข้
ผู้นี้เป็นคนไข้มะเร็งระยะสุดท้าย มะเร็งแพร่กระจายไปทั่วปอด
จนท�าให้หายใจหอบเหนื่อย ผู้ป่วยมีความรู้ดี ครอบครัวดี มี
ภูมิธรรมระดับหนึ่ง
เมื่อรู้ตัวว่าชีวิตก้าวเดินมาถึงระยะสุดท้าย แม้ลมหายใจ
จะหอบเหนื่อย แต่เจ้าตัวไม่ประสงค์จะตามตัวแพทย์ กลับเรียก
ลูกๆ ๔-๕ คนมานั่งรายล้อมเตียง และหลับตาลง ไม่นานก็
สิ้นลมหายใจสุดท้ายไปกับเสียงสวดมนต์ของลูกๆ
เป็นเรื่องราวของการเผชิญความตายที่สงบ อบอุ่นและ
เตรียมความพร้อมอย่างคนตายดีที่ตนประทับใจมาจนบัดนี้
ขณะที่ผู้ป่วยอีกรายเป็นความทรงจ�าที่ท�าให้ตนสลดใจ
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นนานกว่าสิบปีแล้ว คนไข้รายนี้มะเร็งกระจาย
ไปทั่วปอดแล้ว หายใจหอบเหนื่อย ทุรนทุราย ทุกข์ทรมานมาก
พยายามร้องขอความช่วยเหลือจากหมอ แต่หมอก็ได้ให้ยา
ระงับปวด ยาต้านมะเร็งมาจนถึงระดับสูงสุดแล้ว ทั้งยาขยาย
หลอดลม และออกซิเจนก็ให้เต็มที่แล้ว แต่ก็ยังเอาไม่อยู่ ใน
218 ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’
