Page 220 - PDF_merged
P. 220
ที่สุดผู้ป่วยที่ทุกขเวทนาเหลือเกินผู้นี้ถึงขนาดกัดลิ้นตนเองเพื่อ
ให้ตายไปให้พ้นทรมาน
ขณะนั้นยังไม่มีเรื่องของการดูแลคนไข้ระยะสุดท้าย
ต่างจากปัจจุบันนี้ที่หมอมักให้มอร์ฟีน เพื่อให้คนไข้หลับไป จะ
ได้ไม่ต้องกระสับกระส่าย ทรมาน
“คนไข้รายนี้ผมต้องตัดสินใจฉีดแวเลี่ยม เพื่อให้เขา
หลับไป เพราะพยาบาลไม่ยอมรับออเดอร์ผม เขาบอกให้ผม
ฉีดเอง ผมมั่นใจในเจตนาว่าผมไม่ได้ต้องการให้ผู้ป่วยเสียชีวิต
แต่อินทรีย์เขาไม่แข็งพอ การช่วยให้เขาผ่านพ้นทุกขเวทนาตรง
นี้ไปน่าจะเป็นจุดที่สบายกว่า ในที่สุดคนไข้ก็จากไป
“พอได้มาเข้าอบรมเรื่องการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้าย
ในภายหลัง ผมพบว่าถ้าเราเตรียมคนไข้ให้ดีกว่านี้เช่นในยุค
ปัจจุบัน เขาคงไปสบาย สงบกว่านี้ นี่เป็นกรณีของผู้ป่วยสอง
รายที่ผ่านมานานมากแล้ว เป็นประสบการณ์ทั้งดีและร้ายของ
ผู้ป่วยที่ผมยังไม่ลืมจนบัดนี้”
ชรา พยาธิ มรณะที่ผ่านมาให้ได้เห็น ได้ชิดใกล้ ได้พินิจ
พิจารณา ท�าให้นายแพทย์ผู้นี้เห็นถึงอนิจจัง ความไม่เที่ยงแท้
ของชีวิต
ความตายของผู้ป่วยที่ไหลล่องราวกระแสธารชีวิต ไม่
ต่างจากใบไม้ที่หลุดร่วงปลิวคว้างจากขั้ว บ้างยังเป็นเพียงใบไม้
อ่อนแรกผลิของชีวิตวัยเยาว์ บ้างเป็นสีน�้าตาลแห้งกรอบของ
วัยชรา ราวจะยืนยันชัดแจ้งว่าพยาธิ และมรณะ ไม่เคยละเว้น
ให้กับชีวิตใดเมื่อถึงกาล
ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’ 219
