Page 216 - PDF_merged

“เรามีวิธีการจัดการด้วยการใช้ยา เตรียมถอดท่อ เพราะ
ร่างกายคนไข้ไม่ไหวแล้ว สุดท้ายลูกก็ยังไม่ยอมให้ถอดท่ออยู่ดี

เพราะเห็นคนป่วยยังนอนลืมตาอยู่เลย ลูกหลานหลายรายก็ไม่
ได้ท�าตามความประสงค์ของคนไข้ บางรายขนาดคนไข้ซึม ไม่มี

อาการตอบสนองแล้ว แต่ญาติก็ยังไม่ยอมให้ถอดท่อช่วยหายใจ
ยังขอยากระตุ้นหัวใจ พอคนไข้หยุดหายใจก็ขอให้หมอช่วยปั๊ม
หัวใจอีก บอกว่ารอลูกหลานคนนั้นคนนี้มาก่อน พออยู่ได้สักพัก

คนไข้ก็เริ่มทุรนทุราย ครู่ต่อมาคนไข้ก็เสียชีวิต”
หมอแอร์พบว่าปัจจุบันเด็กอายุน้อยๆ ป่วยเป็นมะเร็ง

กันมากขึ้น เด็กหลายคนยอมรักษาตัวเพื่อพ่อแม่ แต่เด็กบาง
รายขอเลือกใช้เวลาช่วงสุดท้ายอย่างมีความสุข ด้วยการดูแล
แบบประคับประคองมากกว่ายอมให้ร่างกายตนเองเป็นสนาม

ต่อสู้ของการรักษาที่ท�าให้ต้องจมอยู่กับความทุกข์ทรมาน
เด็กบางรายเรียนรู้เรื่องความตายของเพื่อนผู้ป่วยด้วย

กันตั้งแต่อายุยังน้อย บอกเล่าเป็นเรื่องเป็นราวว่าตนเห็นเพื่อน
เตียงข้างๆ ต้องใส่ท่อช่วยหายใจ เพื่อนบางรายต้องปั๊มหัวใจ
แต่วันรุ่งขึ้นเจ้าหน้าที่ก็มาเข็นร่างที่หมดลมของเพื่อนไปห้อง

ดับจิต เมื่อถึงคราวของตนเอง เขาอยากไปแบบสบายๆ ไม่อยาก
จากไปอย่างเจ็บปวดทุกข์ทรมานเหมือนเพื่อนๆ

“การท�างานตรงนี้ท�าให้หมอมองเห็นสัจธรรม เห็นกิเลส
ของคน ท�าให้เข้าใจชีวิตมากขึ้น เข้าใจความหลากหลายของ
ผู้คนมากขึ้นว่าคนเรามีที่มาต่างกัน การท�างานของเราจึงไม่เอา

ความคิดตนเองเป็นใหญ่

ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’ 215