Page 213 - PDF_merged
P. 213
แท้แล้วคนเราเลือกความตายได้จริงหรือ ?
กลิ่นอายของความตาย ภาพวาระสุดท้ายของผู้จาก
ไปมากมายไหลล่องผ่านสายตา ผ่านการรับรู้ด้วยใจ บ้างตาย
ดี บ้างตายอย่างเศร้าสลด น่าเวทนา บ้างตายอย่างสงบ บ้าง
ตายจากไปอย่างยื้อยุดทรมาน ท่ามกลางความชุลมุนวุ่นวาย
ในฐานะหมอที่ดูแลคนไข้ระยะสุดท้าย มีเรื่องราวของ
ความตายอันหลากหลายที่แพทย์หญิงผู้นี้ได้เรียนรู้จากผู้ป่วย
ถึงวันนี้เธอพบว่าคนเราใช้ชีวิตอย่างไหน ก็มักจะตายอย่างนั้น
หรือหากจะกล่าวอีกนัยหนึ่ง ผลจะเป็นเช่นไร ล้วนมาจากการ
กระท�าของเจ้าตัว
คนไข้บางรายทอดทิ้งลูกเมียไปมีผู้หญิงอื่นอยู่เรื่อยๆ
ครั้นพอเจ็บป่วยถึงวาระสุดท้าย เริ่มรู้สึกถึงบาปกรรมแต่หนหลัง
แต่ก็น้อยใจ เสียใจว่าท�าไมลูกเมียถึงไม่ยอมมาดูแล บางราย
สิ้นลมหายใจไปอย่างโดดเดี่ยว ไม่มีใครมาดูด�าดูดี แม้จะติดต่อ
ญาติให้มารับศพไปฌาปนกิจ ญาติก็ยังไม่มา ญาติบางคนก็แวะ
มาดูผู้ป่วยชั่วไม่กี่นาทีอย่างเสียไม่ได้ แล้วก็หันหลังจากไป
การที่คนไข้สักคนจะจากไปอย่างที่เรียกว่า “ตายดี” จึง
ขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย บางรายลูกหลานขัดแย้งกันเอง กลุ่ม
หนึ่งต้องการให้ยื้อชีวิต ขณะที่อีกกลุ่มต้องการให้คนไข้ได้จาก
ไปอย่างสงบ แต่เสียงของลูกที่อยู่ไกลหูไกลตา มีหน้าที่การงาน
ที่ดีกว่า แต่ไม่เคยมีโอกาสได้ดูแลพ่อแม่ มักจะเป็นเสียงที่ดัง
212 ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’
