Page 212 - PDF_merged
P. 212
ผิดไหม
“คนไข้แต่ละรายก็มีความหลากหลาย ท�าให้บางทีหมอ
ก็กระอักกระอ่วนใจ ไม่กล้าบอกข้อมูลทั้งหมด เพราะรู้ว่าถ้า
บอกหมด คนไข้อาจเสียก�าลังใจ หรือไม่ใช่เรื่องดีที่จะบอก
เพราะอาการขั้นต่อไปของโรคที่บอกไปอาจไม่เกิดขึ้นกับคนไข้
รายนี้ก็ได้”
จากหลักที่ปฏิบัติกันทั่วไปในโรงพยาบาล เมื่อแรก
หมอที่ดูแลคนไข้มักจะเรียกญาติมาคุยด้วย เมื่อพบว่าอาการ
ป่วยของคนไข้มาถึงระยะสุดท้าย แต่เมื่อต้องขอการตัดสินใจ
จากคนไข้ บางครั้งหมอผู้รักษาก็จะมอบภาระนี้ให้กับหมอ
พาลาทีฟ แคร์ ที่ท�าหน้าที่ดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้าย แต่เมื่อทีม
พาลาทีฟ แคร์เข้าไปดูแล คนไข้มักจะไม่เชื่อถือ ไม่วางใจเท่า
หมอที่เคยรักษากันมาก่อน
“พอถึงช่วงที่หมดทางรักษาแล้ว หมอที่รักษาคนไข้มา
ก่อนเขาจะส่งต่อคนไข้มาให้เราดูแล คนไข้มักรู้สึกว่าท�าไมหมอ
ที่เคยดูแลเขามาถึงไม่ให้นัดอีกเลย เราต้องบอกว่าเราดูแลร่วม
กัน คนไข้จะงงว่าเรามาจากไหน อยู่ๆ ก็มาบอกว่าเขาจะอยู่อีก
ไม่นาน ทั้งที่ค�าพูดเหล่านี้ไม่เคยออกจากปากหมอที่รักษาเขา
มาก่อน”
กระบวนการของการแจ้งข่าวร้าย เป็นเสมือนประตู
บานแรกที่จะน�าผู้ป่วยไปสู่การเตรียมความพร้อมในช่วงวาระ
สุดท้าย แต่ยังมีเหตุปัจจัยอื่นๆ อีกมากมายที่จะท�าให้ผู้ป่วย
จากไปอย่างดีหรือไม่
ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’ 211
