Page 179 - 60-03-117 TH2560
P. 179

ที่มา http://www.baanklang.org/home/index.php/27-2


                 ในการส่งเสริมและพัฒนาเพื่อให้คนพิการสามารถด�ารงชีวิต     ส�าหรับชนกลุ่มน้อยและกลุ่มคนไร้รัฐไร้สัญชาติ

                 อิสระให้ได้มากที่สุด แทนการมุ่งให้การสงเคราะห์เป็นหลัก  ประเทศไทยมีกฎหมายเกี่ยวกับสถานะของชนกลุ่มน้อยและ
                 กฎหมายนี้ก�าหนดให้มีคณะกรรมการส่งเสริมและพัฒนา      กลุ่มคนไร้รัฐไร้สัญชาติที่ส�าคัญ ได้แก่ (1) พระราชบัญญัติ
                 คุณภาพชีวิตของคนพิการ ห้ามการเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็น  สัญชาติ พ.ศ. 2508 แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2555 (2) พระราช

                 ธรรมต่อคนพิการ ให้มีการขึ้นทะเบียนคนพิการ ระบุถึงสิทธิ  บัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2542
                 ของคนพิการในด้านต่างๆ ไว้ชัด รวมทั้งการใช้ประโยชน์  และ (3) พระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร กฎหมายเหล่านี้
                 จากสิ่งอ�านวยความสะดวกสาธารณะและสวัสดิการจากรัฐ   ก�าหนดเงื่อนไขเกี่ยวกับการได้สัญชาติและการอยู่อาศัยใน
                 เช่น เบี้ยยังชีพคนพิการ ให้มีกองทุนส่งเสริมและพัฒนา  ราชอาณาจักรของบุคคลประเภทต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นคนไทย
                 คุณภาพชีวิตคนพิการ ให้นายจ้างหรือผู้ประกอบการและ    พลัดถิ่น  หรือคนต่างด้าวที่อยู่อาศัยในราชอาณาจักร

                 หน่วยงานของรัฐรับคนพิการเข้าท�างานตามลักษณะของงาน   นอกจากนี้แล้วรัฐยังมีการก�าหนดนโยบายและยุทธศาสตร์
                 ในอัตราส่วนที่เหมาะสม เป็นต้น อย่างไรก็ตาม แม้กฎหมาย  เพื่อการปฏิบัติเป็นเรื่องๆ ไป เช่น ใน พ.ศ. 2548 รัฐบาลไทย
                 จะบังคับใช้มา 10 ปี แล้ว แต่ยังไม่มีหลักฐานปรากฏชัดว่า  ได้ประกาศ ยุทธศาสตร์การจัดการปัญหาสถานะและสิทธิ

                 ชีวิตของคนพิการส่วนใหญ่ดีขึ้นมากน้อยเพียงใด สิ่งแวดล้อม  ของบุคคล ภายใต้แนวคิดการจัดการปัญหาความมั่นคงในมิติ
                 ต่างๆ เช่นสถานที่สาธารณะส่วนมากก็ยังไม่ปรากฏว่ามีการ  ใหม่ ค�านึงถึงความสมดุลของสิทธิขั้นพื้นฐานของมนุษย์และ
                 จัดท�าเพื่อให้เหมาะส�าหรับการใช้ประโยชน์ของคนพิการ  ความมั่นคงของชาติควบคู่กัน โดยให้ความส�าคัญกับคุณค่า
                 อุปสรรคส�าคัญอย่างหนึ่งอาจจะอยู่ที่ทัศนคติของคนในสังคม  ความหลากหลายของวิถีชีวิตและวัฒนธรรม ค�านึงถึงความ
                 ต่อคนพิการ ในความเห็นของคนพิการจากศูนย์การด�ารงชีวิต  เท่าเทียมของศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ สิทธิขั้นพื้นฐานและ

                 อิสระของคนพิการ พุทธมณฑล ทัศนคติของคนในสังคม  ทัศนคติที่ดีต่อกัน ยอมรับความจริงว่ามีคนบางกลุ่มไม่สามารถ
                 มีความส�าคัญมากต่อการมีส่วนร่วมในสังคมของคนพิการ   กลับประเทศของตนได้ สร้างความสมดุลระหว่างหลักสิทธิ
                 ถ้าตราบใดที่สังคมยังมองคนพิการว่าเป็นเพียงคนที่คอยรับ  มนุษยชน ความมั่นคงของมนุษย์ และความมั่นคงของชาติ

                 การสงเคราะห์ โอกาสที่คนพิการจะได้มีส่วนร่วมในเรื่อง  และอาศัยทุกภาคส่วน/ประชาคมระหว่างประเทศร่วมแก้
                 ส�าคัญๆ เช่น การศึกษาและการท�างานหารายได้ ก็เป็นไปได้ยาก  ปัญหา ตามยุทธศาสตร์นี้กลุ่มบุคคลที่น่าจะได้รับประโยชน์





                              178    สุขภาพคนไทย 2560





        60-03-117 152-180 sukapap new30-3 i_coated.indd   178                                                         3/30/17   9:55 PM
   174   175   176   177   178   179   180   181   182   183   184