Page 180 - 60-03-117 TH2560
P. 180

คือกลุ่มคนไร้รัฐไร้สัญชาติและชนกลุ่มน้อยที่ยังมีปัญหา  ซึ่งถือว่าเป็นสถานะของประเทศที่มีการปฏิบัติในเรื่องการ

                 สถานะบุคคล อย่างไรก็ตาม เนื่องจากความล่าช้าในการ    คุ้มครองเหยื่อการค้ามนุษย์ไม่ผ่านมาตรฐานขั้นต�่า และไม่มี
                 ปฏิบัติ และบางครั้งก็รวมถึงการเลือกปฏิบัติด้วย ท�าให้คน  ความพยายามแก้ไขที่ชัดเจน (สหรัฐอเมริกาเพิ่งปรับอันดับ
                 จ�านวนนับแสนยังคงอยู่ในความเปราะบางเพราะสถานะ       ของไทยกลับขึ้นไปอยู่ในระดับ 2 หรือ Tier 2 ซึ่งเป็นสถานะ
                 บุคคลของตนต่อไป                                     ที่ยังต้องถูกจับตามองในเรื่องมาตรฐานการแก้ไขปัญหาการ

                       กลุ่มแรงงานต่างด้าว เช่นเดียวกับเรื่องของชนกลุ่ม  ค้ามนุษย์ต่อไป เมื่อ 30 มิถุนายน 2559)
                 น้อยและคนไร้รัฐไร้สัญชาติ แรงงานต่างด้าวเป็นทั้งประเด็น  แม้ว่าจะมีความพยายามในภาครัฐผ่านการออก
                 ความมั่นคงและประเด็นเกี่ยวกับเศรษฐกิจ ประเด็นความ   นโยบาย กฎหมาย ประกาศ และค�าสั่งจ�านวนมากที่มุ่งจะให้
                 มั่นคงนั้นมีกฎหมายเรื่องคนเข้าเมืองรองรับอยู่แล้ว ส่วนเรื่อง  เกิดผลแก่คนกลุ่มเปราะบาง (เช่นเดียวกับประชาชนทุกกลุ่ม)

                 ของเศรษฐกิจก็มีกฎหมายเกี่ยวกับการท�างานของคนต่างด้าว  ทั้งโดยตรงและโดยอ้อม แต่ปัญหาส�าหรับกลุ่มเปราะบาง
                 ซึ่งบังคับใช้ครั้งแรกใน พ.ศ. 2521 และต่อมาถูกยกเลิก  ก็ดูเหมือนจะยังไม่ลดลงเท่าไรนัก อาจเนื่องมาจากขนาดและ
                 โดยออก “พระราชบัญญัติการท�างานของคนต่างด้าว พ.ศ.  ความซับซ้อนของปัญหา บวกกับการด�าเนินงานที่ล่าช้า และ
                 2551” แทน นอกจากนี้ยังมีกฎกระทรวง รวมทั้งประกาศ     การเลือกปฏิบัติ ซึ่งเป็นอุปสรรคส�าคัญอย่างหนึ่ง ดังนั้น

                 และมติคณะรัฐมนตรีเกี่ยวกับเรื่องนี้จ�านวนมากที่มุ่งเพื่อจัด  จึงยากที่จะประเมินว่าทั้งหมดที่ท�ามาแล้วและที่ก�าลังด�าเนิน
                 ระเบียบแรงงานต่างด้าว แต่ปัญหาแรงงานต่างด้าวก็มีความ  การอยู่นั้นจะมีความยั่งยืนเพียงใด แม้แต่สิ่งที่ถือว่าเป็นผลดี
                 ซับซ้อนและสะสมมากขึ้นโดยล�าดับ โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับ  อย่างมากส�าหรับประชาชนทั้งประเทศ โดยเฉพาะส�าหรับ
                 ประเด็นสิทธิมนุษยชนและการค้ามนุษย์ จนท�าให้ประเทศไทย  ผู้มีรายได้น้อยและกลุ่มเปราะบางอื่นๆ อย่างเช่นเรื่อง

                 ถูกจับตามองโดยประเทศที่พัฒนาแล้ว เช่น สหรัฐอเมริกา  หลักประกันสุขภาพถ้วนหน้า (บัตรทอง) บางครั้งก็มีค�าถาม
                 และประเทศในกลุ่มอียู อย่างไรก็ตาม แม้ว่าภายหลังจาก  ว่าจะอยู่ได้อย่างยั่งยืนหรือไม่ในสถานการณ์ปัจจุบัน ทั้งที่
                 ที่รัฐบาลปัจจุบันเข้ายึดอ�านาจการปกครองในปลายเดือน  ได้ผ่านรัฐบาลมาแล้ว 7 สมัย ทั้งนี้เนื่องจากการแยกแยะ
                 พฤษภาคม 2557 จะได้มีการออกประกาศ คสช. หลายฉบับ  ระหว่างสวัสดิการสังคมกับประชาชนอาจเป็นเรื่องยาก

                 เพื่อจัดระเบียบเรื่องนี้ ประเทศไทยก็ยังถูกสหรัฐอเมริกาลด  โดยเฉพาะส�าหรับผู้มีอ�านาจ ที่คุ้นชินกับระบบการสงเคราะห์
                 เครดิตลงไปอยู่ระดับ 3 หรือ Tier 3 (20 มิถุนายน 2557)  และขาดความเชื่อมโยงกับประชาชน




                                                     9. สู่สังคมที่ไม่ทอดทิ้งกัน


                       แม้ว่ากลุ่มเปราะบางที่กล่าวถึงในบทความนี้จะมี  ของชาติเท่านั้น แต่ยังท�าให้เกิดผลข้างเคียงทางสังคมที่ไม่พึง
                 ลักษณะแตกต่างกัน แต่ทุกกลุ่มก็มีปัญหาส�าคัญร่วมกัน   ประสงค์ด้วย นั่นคือความเหลื่อมล�้า ซึ่งเป็นเหมือนโรคที่

                 นั่นคือการก้าวตามกลุ่มอื่นไม่ทันบนเส้นทางแห่งการพัฒนา  บั่นทอนสุขภาวะของสังคม และท�าให้คนจ�านวนมากประสบ
                 เรื่องนี้ไม่ใช่เป็นปัญหาเฉพาะของกลุ่มคนเปราะบางแต่ละ  กับภาวะเปราะบาง มาตรการลดความเหลื่อมล�้าอย่างหนึ่งที่
                 กลุ่มเท่านั้น แต่ยังเป็นปัญหาของสังคมโดยรวมด้วย เพราะ  ประเทศพัฒนาแล้วหลายประเทศใช้ได้ผลคือมาตรการทาง
                 สังคมที่คนจ�านวนมากถูกทิ้งห่างไว้ข้างหลังเป็นสังคมที่  ภาษี แต่ที่ส�าคัญส�าหรับประเทศไทยคงจะหนีไม่พ้นภาษีที่ดิน
                 ไม่เข้มแข็ง ขาดพลัง นี่คือเหตุผลที่ว่าท�าไมจึงควรสร้างสังคม  ผู้เชี่ยวชาญหลายคนเชื่อว่าถ้าบริหารจัดการได้อย่างเหมาะสม

                 ที่ไม่มีคนกลุ่มใดถูกทอดทิ้ง                         มาตรการทางภาษีจะช่วยกระจายการถือครองที่ดินที่
                       หัวใจของการท�าให้เกิดสังคมที่ไม่มีใครถูกทอดทิ้ง  เกินความจ�าเป็น เช่น ถือครองเพื่อเก็งก�าไร และจะเป็น
                 อยู่ที่การลดโอกาสที่จะน�าไปสู่ความเหลื่อมล�้าด้านต่างๆ  ช่องทางหนึ่งให้เกษตรกรยากจนเข้าถึงที่ดินท�ากินได้

                 ประสบการณ์ที่ผ่านมาของหลายประเทศชี้ให้เห็นว่า   ในช่วงเวลาไม่น้อยกว่า 20 ปีที่ผ่านมาได้มีการพูดถึงการปรับ
                 การพัฒนาทางเศรษฐกิจไม่ได้ก่อให้เกิดเฉพาะความมั่งคั่ง  ระบบภาษีที่ดินในแทบทุกรัฐบาล แม้รัฐบาลปัจจุบันก็มี






                                                          เสริมพลังกลุ่มเปราะบาง สร้างสังคมที่ไม่ทอดทิ้งกัน  179




        60-03-117 152-180 sukapap new30-3 i_coated.indd   179                                                         3/30/17   9:55 PM
   175   176   177   178   179   180   181   182   183   184   185