Page 79 - hpp_9y_ebook58_08_07_001
P. 79
ปฏิรูปสุขภาพ ปฏิรูปประชาธิปไตย :
นโยบายสาธารณะ การมีส่วนร่วมกับประชาธิปไตยแบบร่วมไตร่ตรอง 79
เท่านั้นที่สามารถเข้าถึงยาจ�าเป็นได้ ขณะที่ในภาพรวมพบว่าประชาชนโดยทั่วไป
ยังไม่สามารถเข้าถึงยา อีกทั้งภาครัฐไม่สามารถจัดสรรงบประมาณซึ่งมีอย่าง
จ�ากัดให้กับการขยายชุดสิทธิประโยชน์ในระบบหลักประกันสุขภาพให้ทั่วถึง
ประชากรทุกกลุ่มได้ โดยเฉพาะโรคที่มีค่าใช้จ่ายด้านยาและการรักษาที่สูง ซึ่ง
สาเหตุที่ส�าคัญคือ ยาจ�าเป็นพื้นฐานหลายรายการติดสิทธิบัตร
ในราว 4-5 ปีที่ผ่านมาจึงมีการเสนอวาระเรื่องการเข้าถึงยาถ้วนหน้าของ
ประชากรไทยเข้าสู่การประชุมสมัชชาสุขภาพแห่งชาติ ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2551 และ
ในปีต่อมา สมัชชาสุขภาพแห่งชาติมีมติให้ยุติการส่งเสริมการขายยาที่ขาด
จริยธรรม เพื่อลดความสูญเสียทางเศรษฐกิจและสุขภาพของผู้ป่วยในการประชุม
สมัชชาสุขภาพแห่งชาติ ครั้งที่ 2 พ.ศ. 2552 ต่อมาคณะรัฐมนตรีได้เห็นชอบกับ
มติของการประชุมสมัชชาสุขภาพแห่งชาติดังกล่าวและได้ถูกก�าหนดเป็น
ยุทธศาสตร์ของคณะกรรมการพัฒนาระบบยาแห่งชาติ ในการผลักดันนโยบาย
ดังกล่าว มีกลุ่มผู้เกี่ยวข้องหลากหลาย ทั้งกลุ่มนักวิชาการที่ท�างานเกี่ยวกับ
นโยบายด้านยา ผู้แทนจากสมาคมธุรกิจเอกชนที่เกี่ยวข้องกับเภสัชภัณฑ์และ
องค์กรพัฒนาเอกชนผู้เสนอระเบียบวาระ กลุ่มบุคคลและตัวแทนองค์กรที่มีความ
คิดเห็นแตกต่างกันได้มาร่วมกันไตร่ตรองแลกเปลี่ยนความเห็น และพิจารณาหา
ข้อตกลงร่วมกันในสมัชชาสุขภาพแห่งชาติ กระบวนการพัฒนานโยบายสาธารณะ
อย่างมีส่วนร่วมจากผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่กว้างขวางเกิดขึ้นในสมัชชาสุขภาพแห่ง
ชาตินี้เป็นรูปแบบการก�าหนดนโยบายที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากกระบวนการ
นโยบายที่เคยเป็นมาในอดีต
จุดเริ่มต้นของกระบวนการสมัชชา :
การก�าหนดประเด็นและพัฒนาข้อเสนอเชิงนโยบาย
ปัญหาการเข้าถึงยาเป็นปัญหาที่มีองค์กรภาคประชาสังคมและนักวิชาการ
