Page 19 - hia_04_2010
P. 19
19
ประสบการณ์จริง HIA 5 พื้นที่ 5มุม
“กลัวอดหรือกลัวตายมากกว่ากัน?” ฉันโพล่งคำถามขวานผ่าซาก
ออกไป หลังจากสัมภาษณ์ชาวนาหลายคนที่มานั่งรอต้อนรับคณะดูงานจาก
ศูนย์อนามัยที่ 8 ที่จะนำเกษตรกรและผู้บริหารองค์การบริหารส่วนท้องถิ่นใน 4
จังหวัด คือ นครสวรรค์ อุทัยธานี กำแพงเพชร และพิจิตรประมาณ 80 คนมา
ดูงานบ้านบ่อเงิน
ที่ถามเช่นนี้เพราะพวกเขาต่างได้รับผลกระทบจากสารเคมีเกษตรกัน
ถ้วนหน้า บางคนถึงขั้นล้มป่วยให้น้ำเกลือมาแล้ว และเมื่อพิจารณาประกอบ
ผลการศึกษาของหมู่บ้านที่ระบุว่าเกษตรกรร้อยละ 90 เห็นด้วยว่าการใช้เกษตร
อินทรีย์ปลอดภัยกว่าการใช้สารเคมี ทำให้นึกสงสัยว่าเมื่อต่างก็รู้ถึงพิษภัยของ
สารเคมี แต่ทำไมไม่เลิกใช้ แล้วหันไปทำเกษตรอินทรีย์เสียให้หมด
ผู้เขียนเชื่อว่า “คนเมือง” ส่วนใหญ่ก็คงจะมีคำถามไร้เดียงสานี้อยู่ในใจ
เช่นกัน
แล้วก็ได้คำตอบที่ขยายโลกทัศน์จาก ดวงใจ รุ่งโรจน์เจริญกิจ หรือ
“อาจารย์ดวงใจ” ของชาวบ่อเงิน เธอคือเจ้าหน้าที่ของมูลนิธินโยบายสุขภาวะ
ที่คลุกคลีกับโครงการนี้ร่วมกับกรมอนามัยมาตั้งแต่ต้นในฐานะวิทยากรให้
ความรู้เรื่อง HIA และขยายบทบาทเป็นฝ่ายช่วยหาทุนเสริม (อันน้อยนิด) จาก
ต่างประเทศ และเป็นผู้ประสานงานกับองค์กรแหล่งความรู้ด้านเกษตรอินทรีย์
เพื่อที่จะทำให้คนบ่อเงินได้รับข้อมูล และเรียนรู้จาก “ของจริง” ให้ได้มากที่สุด
“เรื่องสุขภาพ ไม่ใช่แค่ทางกาย แต่มีเรื่องสุขภาพทางเศรษฐกิจ จิตใจ
และปัญญาอยู่ด้วย ไม่ใช่แค่มองว่าไปตรวจเลือดแล้วพบสารเคมีแล้วจะเกิด
ความเปลี่ยนแปลง เพราะเขารู้อยู่แล้วว่าเป็นสารพิษ คนรู้แต่เพิกเฉย เพราะคิด
ว่าเป็นเรื่องหลีกเลี่ยงไม่ได้ ยอมเสี่ยง เพื่อให้เศรษฐกิจไปได้ โดยไม่หันไปมอง
แนวคิดอื่น เพราะไม่มั่นใจ และไม่มีใครในพื้นที่ทำ”
เป็นเช่นนี้เอง... ตราบใดที่คนยังคิดว่าสุขภาพเป็นแค่เรื่องทางกายและ
ไม่สามารถเชื่อมโยงไปถึงเรื่องที่กว้างใหญ่และลึกซึ้งกว่า ก็ยากที่จะปรับเปลี่ยน
พฤติกรรม คำถามจึงไม่ใช่อยู่แค่ “กลัวตายหรือกลัวอด” แต่อยู่ที่จะหาทาง
เลือกอย่างไรเพื่อไม่ให้อดและตาย
