Page 17 - hia_04_2010
P. 17
17
ประสบการณ์จริง HIA 5 พื้นที่ 5มุม
ชีวิตไม่เร่งรีบ ซึ่งเป็นภาพชีวิตที่หาดูได้จากภาพยนตร์คลาสสิกเรื่อง “ขวัญเรียม”
หรือ “แผลเก่า” เริ่มก้าวเข้าสู่การทำนาแบบใช้สารเคมีในปี 2516 มีการมาเยือน
ของข้าวพันธุ์ กข.3 การทำนาปรังปีละ 2 ครั้ง เริ่มมีเถ้าแก่ร้านขายปุ๋ยขายยา
ปล่อยสินเชื่อ นำไปสู่วังวนหนี้สิน จนวันนี้ชาวบ่อเงินต้องซื้อผักปลาจากรถเร่
ไม่สามารถอาบน้ำจากลำคลอง มีอาการเจ็บป่วยที่เกิดจากสารเคมี และมีหนี้สิน
ถ้วนหน้าทุกครัวเรือน
ทั้งนี้จากการสำรวจในปี 2550 กรมอนามัยพบว่า ชุมชนนี้มีการใช้
สารเคมีกำจัดศัตรูพืชในนาข้าวถึง 54 ชนิด เพื่อกำจัดเพลี้ยไฟ หนอนกอข้าว
หนอนม้วนใบ เชื้อรา วัชพืช หอยเชอรี่ แมลงวันทอง เพลี้ยกระโดด แมงเต่าดำ
ฯลฯ และมีอาการเจ็บป่วยจากสารเคมี 36 อาการ กลุ่มอาการที่พบมากที่สุดคือ
เวียนหัว มึน หน้ามืด ร้อยละ 42.2 อาการเหงื่อออกมากผิดปกติ ร้อยละ 38.3
อ่อนเพลียผิดปกติร้อยละ 37 และปวดศีรษะ ร้อยละ 36 ในจำนวนนี้มีอาการ
ระดับรุนแรงคือ ลมชัก ช็อก หมดสติ ไม่รู้สึกตัวร้อยละ 2 และอาการระดับ
ปานกลาง เช่น คลื่นไส้ อาเจียน ชาตามตัว ตาพร่ามัว ท้องเสียร้อยละ 24
เมื่อพิจารณาในแง่เศรษฐกิจ จากการเก็บตัวอย่างชาวนา 300
พบว่า ชาวนากลุ่มตัวอย่างร้อยละ 100 คือทุกคน ใช้สารเคมีทำนา โดยในการ
ผลิตข้าวนาปรัง ซึ่งเป็นพืชเศรษฐกิจหลักของชุมชน มีต้นทุนเฉลี่ยไร่ละ 3,245
บาท ในจำนวนนี้เป็นต้นทุนสารเคมีกำจัดศัตรูพืชร้อยละ 28 ปุ๋ยเคมีและฮอร์โมน
ร้อยละ 25.4 รวมเป็นร้อยละ 53.31 หรือครึ่งหนึ่งของต้นทุนการผลิตทั้งหมด
ที่เหลือเป็นค่าจ้างแรงงาน (ไม่รวมค่าแรงเจ้าของนา) ค่าน้ำมันเชื้อเพลิง ค่าปุ๋ย
อินทรีย์ และค่าเมล็ดพันธุ์ตามลำดับ โดยมีผลตอบแทนสุทธิต่อไร่ 455 บาท
และค่าตอบแทนเฉลี่ย 12,599 บาท ต่อครัวเรือนต่อฤดูกาล โดยประมาณครึ่ง
หนึ่งของกลุ่มตัวอย่าง คือร้อยละ 45.7 มีหนี้สิน ในภาพรวมมีหนี้ครัวเรือนเฉลี่ย
40,840 บาท
กล่าวโดยสรุป วิถีชีวิตของชาวบ่อเงินก็ไม่ต่างไปจากชาวนาภาคกลางที่
ทำนาอย่างเข้มข้นทั่วไป แม้จะมีน้ำท่าอุดมสมบูรณ์ มีเงินหมุนเวียนผ่านมือจาก
