Page 109 - hia_04_2010
P. 109
109
ประสบการณ์จริง HIA 5 พื้นที่ 5มุม
รับตำแหน่งอย่างเป็นทางการ และแน่นอนว่าคำตอบเรื่องที่ดินสาธารณะที่ระบุ
ว่า “พื้นที่สาธารณะ ก็คือที่ดินของหลวง จะเป็นสมบัติของใครคนใดไม่ได้”
กลายเป็นคำพูดที่ชาวบ้านเฝ้ารอการพิสูจน์ทันที
แต่อย่างไรก็ตาม ข้อเท็จจริงที่ต้องยอมรับก็คือ กระบวนการตรวจสอบ
เรื่องที่ดินสาธารณะยังคงไม่คืบหน้า หนำซ้ำเจ้าหน้าที่ของรัฐกลับไม่ทำหน้าที่
ปกป้องผลประโยชน์ของแผ่นดิน ทำให้บทบาทในการตรวจสอบพร้อมกับค้นหา
ข้อเท็จจริงตกอยู่กับกลุ่มอนุรักษ์แม่รำพึงอย่างสมบูรณ์แบบ
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ปานชัย บวรรัตนปราณ ผู้ว่าราชการจังหวัด
ประจวบคีรีขันธ์ ให้สัมภาษณ์ถึงความขัดแย้งที่เกิดขึ้นว่า “การพัฒนาเหล็ก
ต้นน้ำในพื้นที่อำเภอบางสะพาน เป็นนโยบายของรัฐบาล ก็ต้องสนับสนุนให้
ดำเนินการ พร้อมเปิดเวทีพูดคุยกับชาวบ้านกลุ่มที่คัดค้าน เพื่อทำความเข้าใจ
ร่วมกัน เพราะเชื่อว่าอุตสาหกรรมกับเกษตรกรรมอยู่ร่วมกันได้โดยการโซนนิ่ง
และประเทศชาติต้องพัฒนา จึงต้องช่วยกันกำกับดูแลมากกว่าการคัดค้านไม่
โครงการเกิดขึ้น เพราะถึงจะยังไม่มีอุตสาหกรรมเหล็กต้นน้ำ ในพื้นที่ก็มี
อุตสาหกรรมเหล็กปลายน้ำอยู่แล้ว”
หลังการให้สัมภาษณ์ดังกล่าว กลุ่มอนุรักษ์แม่รำพึงก็ออกแถลงการณ์
ตอบโต้การวางบทบาทที่ไม่เหมาะสมของผู้ว่าราชการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ทันที พร้อมกับเสนอแนะด้วยว่าสิ่งที่ข้าราชการระดับสูงสุดของจังหวัดสมควร
ดำเนินการมากที่สุดก็คือการตรวจสอบข้อเท็จจริงเรื่องการฮุบที่ดินของรัฐจาก
กลุ่มธุรกิจเอกชน ไม่ใช่การประกาศสนับสนุนโครงการของเอกชนที่สร้างความ
ขัดแย้งในหมู่ชาวบ้าน
...การสมยอมราคาถูกของเจ้าหน้าที่รัฐเป็นเรื่องที่ยากต่อการยอมรับ
อีกต่อไป...
...เหรียญสองด้านของการพัฒนาที่บางสะพานเป็นเช่นนี้...
เกษตรกรรมและการทำประมง ซึ่งเป็นอาชีพหลักของชาวบ้านดั้งเดิม
กับอุตสาหกรรมเหล็กของนักลงทุนต่างถิ่น แปลกแยกอย่างชัดเจนมากยิ่งขึ้น
