Page 106 - hia_04_2010
P. 106
106
เสียงสะท้อนสุขภาพ
มาให้
ข้ออ้างว่าการเข้ามาของเครือสหวิริยาในพื้นที่บางสะพาน คือการนำ
ความเจริญเข้ามาให้ แต่ยิ่งนานวันกลับพบว่าชาวบางสะพานต้องแบกรับ
ค่าครองชีพที่สูงกว่าอำเภอใกล้เคียงอย่างเห็นได้ชัด หนำซ้ำยังต้องคอยเฝ้า
ลูกหลานจากแหล่งอบายมุขและยาเสพติดที่เกลื่อนเมือง การสัญจรบนท้องถนน
ต้องเพิ่มความระมัดระวังเพราะรถเทรลเลอร์ขนาดใหญ่ของเครือสหวิริยาใช้
ถนนร่วมกับชาวบ้าน การพัฒนาที่เกิดขึ้นชัดเจนว่าสร้างผลกำไรให้กับคนกลุ่ม
เดียว ขณะที่ชาวบ้านบางสะพานต้องเสียผลประโยชน์มากกว่า
ถ้อยคำยืนยันจากเจ้าของกิจการรีสอร์ตระบุชัดเจนว่าการพัฒนาให้
พื้นที่บางสะพานเป็นนิคมอุตสาหกรรมเหล็กครบวงจร ซึ่งแน่นอนว่าไม่ได้มีแต่
เฉพาะโรงถลุงเหล็กเท่านั้น จะทำให้วิถีชีวิตดั้งเดิมของคนในท้องถิ่นถูกทำลาย
และส่งผลกระทบโดยตรงต่อธุรกิจการท่องเที่ยวในพื้นที่ ซึ่งปัจจุบันเป็นการ
ท่องเที่ยวที่สอดคล้องกับชุมชน เพราะไม่มีนักท่องเที่ยวรายใดอยากมาพักผ่อน
ท่ามกลางมลพิษ
แม้สารพัดความวิตกกังวลจะดังขึ้นจากถ้อยคำของชาวบ้านคนแล้ว
คนเล่า แต่บทสรุปของการแสดงความคิดเห็นสอดคล้องไปในทิศทางตรงกันว่า...
โรงงานที่มีอยู่แล้วเราไม่ว่า ให้ปรับปรุงให้ดีกว่าเดิม แต่ขออย่าสร้างเพิ่มเพราะ
ไม่อยากซื้ออากาศมาหายใจ ขอให้ยุติแต่เพียงเท่านี้...
ยิ่งนานวันการรวมพลังคัดค้านโครงการก่อสร้างโรงถลุงเหล็กของเครือ
สหวิริยาก็นำไปสู่การเปิดเผยข้อมูลมากยิ่งขึ้นว่า พื้นที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ถูกกำหนดไว้ในแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติว่าอุตสาหกรรมเหล็ก
จะเป็นยุทธศาสตร์หลักของพื้นที่แห่งนี้ โดยพื้นที่ใกล้เคียงล้วนต้องมีโครงการ
ต่างๆ เพื่อสนับสนุนนิคมอุตสาหกรรมเหล็กแห่งนี้ ทำให้กลุ่มอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม
ของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ตระหนักดีว่าทุกพื้นที่ล้วนตกอยู่ในภาวะเสี่ยงต่อ
มลพิษเช่นเดียวกัน จึงรวมตัวกันเป็นเครือข่าย 5 พันธมิตรด้านสิ่งแวดล้อม นั่นคือ
กลุ่มรักษ์ท้องถิ่นบ่อนอก กลุ่มรักษ์บ้านเกิดอ่าวน้อย กลุ่มอนุรักษ์ทับสะแก กลุ่ม
อนุรักษ์ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมบ้านกรูด และกลุ่มอนุรักษ์แม่รำพึง
