Page 102 - hia_04_2010
P. 102
102
เสียงสะท้อนสุขภาพ
สถานการณ์ความรุนแรงที่เพิ่มขึ้นจนเกินกว่าฝ่ายปกครองระดับท้องถิ่น
จะจัดการได้ นำมาซึ่งเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากหลายฝ่าย ชัดเจนที่สุดคือคำพูด
ของ ศ.ดร.ยงยุทธ ยุทธวงศ์ ขณะดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวง
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และรักษาการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากร
ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ที่ระบุว่า “บริษัทสหวิริยาที่เป็นคนนอกชุมชน แม้
ต้องการทำประโยชน์ให้กับสังคม แต่ก็ต้องคำนึงถึงผลกระทบของโรงงานที่มีต่อ
ชุมชน และชีวิตของผู้คนด้วย ไม่ใช่อ้างแต่ความชอบธรรมตามกฎหมายอย่าง
เดียว”
และเมื่อความขัดแย้งของชาวบ้านเข้าสู่ภาวะวิกฤต ทำให้สำนักงาน
คณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ซึ่งผลักดันให้มีโรงถลุงเหล็ก
มาโดยตลอดต้องกำหนดให้ “การยอมรับของชุมชน” เป็นเงื่อนไขข้อหนึ่งของ
การพิจารณาความเหมาะสมของสถานที่ก่อสร้าง เช่นเดียวกับสำนักงาน
คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนหรือบีโอไอ
ด้วยเงื่อนไขดังกล่าว ทำให้เครือสหวิริยาต้องปรับกลยุทธ์ใหม่ หันมาโหม
ใช้ช่องทางการโฆษณาผ่านสื่อสารพัดรูปแบบมากยิ่งขึ้น ทั้งยังตั้งศูนย์บริหาร
จัดการและส่งเสริมสิ่งแวดล้อม รวมทั้งมูลนิธิเครือสหวิริยาเพื่อการพัฒนาอย่าง
ยั่งยืนขึ้นเป็นครั้งแรก หลังเข้ามาทำธุรกิจอยู่ในพื้นที่อำเภอบางสะพาน นานกว่า
15 ปี นอกจากนั้นโจทย์ข้อสำคัญที่เครือสหวิริยาต้องฝ่าฟันให้ได้ นั่นคือการ
แสดงให้สาธารณะเห็นว่าความขัดแย้งหรือการไม่ต้อนรับของชาวบ้านในชุมชน
ได้สลายไปแล้ว
ภายใต้เงื่อนไขดังกล่าว ทำให้กลุ่มพัฒนาบางสะพานที่แนบแน่นด้วย
ภาพลักษณ์แห่งความรุนแรงค่อยๆ ลดบทบาทและเงียบหายไป แต่กลับมีกลุ่ม
ใหม่ที่ใช้ชื่อว่า “กลุ่มสมานฉันท์” ขึ้นมาแทนที่
กลุ่มสมานฉันท์มีที่มาจากการรวมตัวกันของ อบต. กลุ่มกำนัน และ
ผู้ใหญ่บ้านในพื้นที่ โดยมีเครือสหวิริยาประกาศสนับสนุนอย่างเปิดเผย จึงถึง
เวลาจัดกิจกรรมแสดงพลังหลายรูปแบบ อาทิ จัดเลี้ยงโต๊ะจีน 500 โต๊ะ โดยมี
กลุ่มสมานฉันท์สวมเสื้อสีส้ม สวมหมวกไอ้โม่งปิดอำพรางใบหน้าในยามออก
