Page 72 - PDF_merged
P. 72
ยึดติดกับเรา”
หลังจากครบ ๓ เดือนของการเยี่ยม ลุงมีอาการดีขึ้น
ชีวิตมีความหวัง และสามารถกลับไปเปิดร้านขายสเต๊กได้ดังเดิม
ทั้งครูดลและคุณลุงได้มีช่วงเวลาดีๆ ที่ได้เรียนรู้ร่วมกัน และจาก
กันด้วยมิตรภาพและความทรงจ�าที่ดี
ผู้ป่วยอีกรายหนึ่งที่ครูดลต้องไปพบเป็นคล้ายเด็ก
ก�าพร้าเทียม เนื่องจากพ่อแม่ไม่ค่อยได้มีเวลามาเยี่ยม เพราะ
ทางบ้านยากจน บ้านปลูกเป็นเพิงไม้ และพ่อแม่ยังมีลูกคนอื่น
ที่ต้องดูแลด้วย เด็กรายนี้จึงถูกทิ้งอยู่ที่โรงพยาบาลมาได้ ๓ ปี
แล้ว เป็นผู้ป่วยโรคล�าไส้อักเสบตั้งแต่แรกเกิด ต้องถูกสวนล้าง
ล�าไส้ทุกวัน ความที่ร่างกายไม่แข็งแรง ท�าให้มีร่างแคระแกร็น
ตัวด�า พุงป่อง และมีอาการซึมเศร้าแต่เด็ก
ครูดลดูแลเด็กคนนี้มาปีครึ่ง แวะเยี่ยมอาทิตย์ละ ๒-๓
ครั้ง จากที่ไม่ยอมพูดคุยเข้าหา เด็กเริ่มคุ้นเคยกับครูดล จากที่ไม่
ยอมเล่นด้วย ไม่เคยยิ้มให้ เด็กน้อยเริ่มเล่นด้วยและหัวเราะได้
บางช่วงที่สุขภาพดี เด็กจะได้กลับไปเยี่ยมบ้านบ้างนานๆ ครั้ง
น้องคนนี้จากไปขณะอายุได้ ๔ ขวบครึ่ง เจ้าตัวรับรู้การ
จากไปของน้องด้วยความอิ่มใจว่าตนได้ดูแลน้องด้วยดีที่สุดแล้ว
ไม่มีอะไรต้องติดค้างใจต่อกัน
ขณะที่เรียนปริญญาโท สาขาชีวิตและความตาย มีพี่
คนหนึ่งที่รู้จักกันชวนมาจัดอบรมเรื่องธรรมะส�าหรับผู้ป่วย
ร่วมกับพระอาจารย์ครรชิต อกิญจโน จากนั้นจึงเริ่มกิจกรรมที่
สวนโมกข์กรุงเทพฯ อบรมเรื่องโยคะภาวนาและการเตรียมตัว
ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’ 71
