Page 71 - PDF_merged
P. 71
ความตาย ของมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย วิชานี้ท�าให้ต้อง
ฝึกงานด้วยการไปเยี่ยมดูแลคนไข้ระยะสุดท้ายที่โรงพยาบาล
เพื่อช่วยเยียวยาจิตใจคนไข้ประมาณ ๒๐๐-๓๐๐ ชั่วโมง
ผู้ป่วยรายแรกของนักตั้งค�าถามชีวิตผู้นี้เป็นเจ้าของร้าน
สเต๊กตึกแถวอยู่ในวัยใกล้ ๖๐ ป่วยเป็นโรคหลอดเลือดหัวใจตีบ
ท�าให้เป็นอัมพฤกษ์ซีกขวา หลังจากรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล
ได้ ๘ เดือน อาการก็ยังไม่ดีขึ้น จนคิดอยากฆ่าตัวตาย ผู้ป่วย
รายนี้ไม่มีคนดูแล เลิกกับเมีย มีลูกสาวอยู่คนเดียว แต่ลูกก็ไป
ใช้ชีวิตอยู่กับแฟน
ครูดลก�าหนดเยี่ยมคนไข้รายนี้ทุกสัปดาห์ๆ ละ ๒ ชั่วโมง
ชั่วโมงแรกดูแลเรื่องทางกายด้วยการนวดกล้ามเนื้อและเส้นเอ็น
ด้วยวิชาโยคะที่ตนเรียนมา อีกชั่วโมงเป็นเรื่องการดูแลทางจิตใจ
“หลังจากผ่านไปเดือนหนึ่ง ซีกขวาของร่างกายที่ใช้การ
ไม่ได้ก็ดีขึ้น มือลุงเริ่มขยับได้ พอครั้งที่ ๘ ที่ไปเยี่ยมแกบอก
ครูดลเชิญนั่ง ผมมีอะไรจะให้ดู แกลุกจากวีลล์แชร์ แล้วค่อยๆ
เดินมาหาผม บอกว่าผมอยากให้ครูดลเป็นคนแรกที่ได้เห็นภาพ
นี้ ผมขอบคุณมาก ผมลุกมาเดินได้เพราะครูดล เราบอกว่าคน
ที่ลุงควรขอบคุณมากที่สุดคือตัวลุงเอง
“ผมได้เรียนรู้จากลุงมาก เรารับรู้ความส�าเร็จที่ได้มาจาก
ความเพียร เรามีวินัยและไม่เคยผิดนัด สิ่งที่ได้เรียนรู้จากความ
ส�าเร็จครั้งนี้คืออาจารย์ที่ปรึกษาบอกว่าดลต้องปล่อยให้ลุงแก
เป็นอิสระ ให้ลูกนกบินเอง เราต้องเรียนรู้การปล่อยวางจากเขา
และให้เขาได้เรียนรู้การปล่อยวางจากเราด้วย ไม่ใช่ให้ผู้ป่วยมา
70 ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’
