Page 243 - PDF_merged
P. 243
มีตราบาปอยู่ในใจโดยไม่อาจสลัดทิ้งไปได้ เช่นผู้ป่วยรายหนึ่ง
ที่นอนอยู่ในห้องไอซียูอย่างโดดเดี่ยว ชายผู้นี้เคยทิ้งลูกทิ้งเมีย
ไม่ดูด�าดูดี ในยามที่ใกล้จะจากไป เจ้าตัวเขียนข้อความบอกว่า
อยากมีโอกาสพบหน้าลูกเมียเป็นครั้งสุดท้าย เมื่อเธอโทรศัพท์
ไปตามหมายเลขที่ผู้ป่วยให้ เมียไม่ยอมรับ จนในที่สุดได้เบอร์
โทรศัพท์ลูกสาวมา เธอถามคนไข้ว่าอยากจะขอโทษลูกใช่ไหม
เขาพยักหน้าและร้องไห้ ยังไมทันโทรศัพท์ถึงลูกสาว คนไข้ก็
จากไปก่อน
“เราบอกลูกสาวว่าสิ่งสุดท้ายที่พ่ออยากท�าคือพ่ออยาก
เจอหนู เพื่อขอโทษหนู แต่ตอนนี้พ่อเสียชีวิตแล้ว ลูกร้องไห้
ทางโทรศัพท์เลย เขาบอกเขาให้อภัยพ่อ อยากเจอพ่อ ลูกสาว
ได้มาขอขมากับศพพ่อ แล้วเล่าให้ฟังว่าพ่อติดกัญชา และ
ท�าร้ายแม่ แม่เลยพาเขาหนีออกมา”
บางครั้งกว่าจะคล�าหาเงื่อนปมของคนไข้เจอ ความ
ตายก็พรากลมหายใจของเขาไปเสียก่อน เป็นการสิ้นลมหายใจ
สุดท้ายอย่างวังเวง และทุกข์ทรมานทางใจอย่างน่าเวทนา
ครั้งหนึ่งที่เพื่อนของน้องสาวป่วย ผู้ป่วยเป็นหญิงสาว
ที่มีหัวใจเป็นชาย มีนิสัยรักการเดินทาง ตู่และน้องสาวเคยร่วม
ทริปเดินทางไปเที่ยวเมืองจีนด้วยกัน น้องคนนี้เกิดป่วยขณะ
เดินทาง มีอาการปวดกระดูกจนเดินแทบไม่ไหว แต่ก็พยายาม
หอบหิ้วกันไป ใช้ไม้เท้าพยุงกายบ้าง จนวันสุดท้ายที่เดินทาง
กลับต้องใช้รถเข็น
หลังกลับมาน้องคนนี้ต้องเข้ารักษาตัวในโรงพยาบาล
242 ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’
