Page 175 - PDF_merged
P. 175
ในกรณีของผู้ป่วยเรื้อรัง อยู่ในสภาพที่ช่วยเหลือตนเอง
ไม่ได้นานเป็นสิบปี โจทย์ในการดูแลยิ่งยากขึ้นเป็นหลายเท่า
พลอย มัลลิกะมำส นักเขียน และผู้ก่อตั้งเพจ “เลี้ยง
ลูกนอกบ้าน” เป็นคุณแม่ลูก ๑ วัยใกล้ ๔๐ ที่มีแม่ป่วยด้วย
โรคเรื้อรังจากอาการทางสมอง ท�าให้ความจ�าเสื่อม และมีโรค
พาร์คินสันควบคู่มาด้วย ยังมีเบาหวาน ไทรอยด์ ฯลฯ จากอาการ
เมื่อแรกที่ยังพอมีสติรับรู้ นั่งวีลล์แชร์ได้ มาวันนี้เมื่อเวลาผ่าน
ไปได้ ๑๐ ปี แม่อยู่ในสภาพที่แทบไม่รับรู้ ต้องเจาะคอช่วย
หายใจ
แต่ในความโชคร้ายก็ยังมีความโชคดีอีกหลายประการ
ที่ “แม่อ้อย” โสภิต มัลลิกะมำส มีสามีคู่ทุกข์คู่ยากที่คอยดูแล
อยู่เคียงข้าง “พ่อปื๊ด” ชุติธร ท�าหน้าที่บุรุษพยาบาลส่วนตัว
ด้วยความรัก ใส่ใจ มีพี่เลี้ยงชาวพม่าที่วางใจได้ช่วยดูแลอีกแรง
และยังมีลูกๆ กับลูกเขยช่วยเกื้อหนุนด้านการเงิน กับมีเครือ
ญาติทางพ่อช่วยดูแลด้านจิตใจและความเป็นอยู่บางประการ
ของผู้ดูแลอีกทางหนึ่ง
ทั้งสิ้นนี้เป็นต้นทุนที่เสริมให้คุณภาพชีวิตของผู้ป่วย
ด�าเนินไปด้วยดีในสภาพร่างกายอันจ�ากัดเท่าที่เป็นอยู่ รวมถึง
คุณภาพจิตใจของผู้ดูแลด้วย
“แม่อ้อย” ของพลอยอยู่ในวัย ๖๗ เท่ากันกับพ่อ เป็น
ลูกคนเล็กของตายาย ความที่ตัวผอมบาง สุขภาพไม่สู้แข็งแรง
มาตั้งแต่เด็ก ท�าให้ตารักและตามใจ ดูแลเลี้ยงดูอย่างประคบ
ประหงมเป็นลูกคุณหนู เมื่อครั้งเป็นนักศึกษาคณะมัณฑนศิลป์
174 ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’
