Page 180 - PDF_merged
P. 180
ครั้งหนึ่งพลอยเคยพาพ่อไปเที่ยวฮ่องกงสามวัน เพื่อ
ต้องการให้พ่อได้พักผ่อนเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง ที่บ้านโทรมา
แจ้งว่าแม่เหมือนจะมีอาการชัก ท�าให้พ่อต้องรีบบินกลับมาดู
แม่ เธอบอกว่าแม่คงคุ้นเสียงของพ่อ เมื่อไม่ได้ยินเสียงที่เคย
คุ้นเหมือนเช่นทุกคืน อาจท�าให้แม่เครียดและเป็นกังวล
“พ่อเขาปฏิบัติกับแม่เหมือนปกติ พูดคุย บอกเล่าอะไร
ให้แม่ฟังตลอด พ่อเก่งมากเลย ตั้งแต่แม่ป่วย พ่อท�าให้ทุกอย่าง
เช็ดอึฉี่ เปลี่ยนแพมเพอร์ส พลอยรู้ว่าพ่อท�าด้วยความรัก ตา
เขารักพ่อ บอกฝากดูแลอ้อยด้วยนะ พลอยคิดว่าพ่อท�าตาม
สัญญา เขาก็ดูแลแม่มาอย่างดีจริงๆ พลอยคิดว่าเขาโตมาด้วย
กัน เห็นกันมาตั้งแต่ยังรุ่นๆ เป็นเพื่อน เป็นแฟน คู่ชีวิต แม่ของ
ลูก เขาก็ต้องส่งกันให้ถึงฝั่ง”
ครั้งที่แม่ยังพอนั่งรถเข็นได้ พ่อและลูกๆ มักพาแม่ไป
กินข้าวนอกบ้านเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง บางครั้งพ่อก็พา
แม่ไปท�าผมที่ร้าน แต่เมื่ออาการแม่ทรุดลง จึงต้องกลายเป็น
ผู้ป่วยติดเตียงถาวรอยู่ในห้องมาได้ราว ๔ ปีแล้ว
พ่อของพลอยศึกษาพุทธศาสนา และเป็นลูกศิษย์ท่าน
พุทธทาส พ่อบอกเธอว่าที่ศึกษามาทั้งชีวิต เทียบไม่ได้เลยกับ
ของจริงที่พบเจอ
มีหนหนึ่งที่แม่มีอาการทรุดลง พ่อบอกให้แม่บ้านชาว
พม่าส่งเงินไปให้วัดที่นั่นช่วยสวดมนต์ให้แม่ด้วย
“แม่จะอยู่นานแค่ไหนก็ได้ สภาพไหนก็ได้ พ่อดูแลแม่
ได้” เป็นค�าพูดของพ่อที่ท�าเอาเธอจับใจ ใช่เพียงค�าพูด แต่พ่อ
ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’ 179
