Page 184 - PDF_merged
P. 184
ให้มองข้ามความงามทางเนื้อหนังที่เป็นเพียง “เปลือกนอก”
ไปสู่แก่นแท้ภายใน
“ภรรยาผมเป็นคนที่สวยที่สุด ไม่ว่าเธอจะอยู่ในสภาพ
อย่างไร ทุกคืนที่ผมมองเห็นเธอ ภาพที่เห็นมันเป็นอสุภะ แขน
ขาก็ลีบ ผิวก็ตกกระ แต่ความงามไม่ได้ขึ้นอยู่ที่ตรงนั้น ผม
ผ่านความสวยงามของเธอมาตั้งแต่เมื่อ ๕๐ ปีก่อน เราเห็นกัน
ทุกวัน ได้ยินเสียงกันทุกวัน ทุกวันนี้ผมมองเธอ มันพ้นจาก
ความงามทางเนื้อหนังไปแล้ว ถ้าคุณรักใครตั้งแต่อายุ ๑๘ เป็น
เพื่อน เป็นคนรัก เป็นคู่ชีวิต เมื่อความปรุงแต่งมันฝ่อไป ที่
เหลือก็คือความจริง ผมเชื่อว่าแต่ละกาละย่อมมีความงามใน
แบบของมันอยู่
“ผมว่าความรู้สึกของใจไม่มีค�าพูดหรอก ส�าหรับผม
เธอคือเมีย คือคู่ชีวิต เป็นครูเป็นๆ ที่พูดไม่ได้ที่สอนอนิจจัง
ทุกขัง อนัตตาให้กับผม” นี่คือความในใจของสามีคู่ทุกข์คู่ยาก
ที่ท�าหน้าที่ผู้ดูแลภรรยาอย่างใส่ใจใกล้ชิดมา ๑๐ ปีแล้ว
ครั้งที่ยังเป็นผู้ป่วยเดินได้ พูดได้ ไม่ถึงกับนอนติดเตียง
เช่นทุกวันนี้ พ่อของพลอยพาแม่ไปท�าผมทุกอาทิตย์ ไปนั่นมา
นี่บ้าง เพื่อให้ภรรยาสบายใจและมีความสุข
แต่แล้ววันหนึ่งเมื่อเธอต้องกลายเป็นผู้ป่วยที่นอนติด
เตียง คนดูแลบอกว่าวันหนึ่งเห็นเธอแอบเอายาที่อมไว้ใต้ลิ้น
คายออกมา ซ่อนไว้ใต้เตียงจ�านวนหนึ่ง
“ภรรยาผมเคยบอกว่าถ้าตายได้ เธออยากตาย เธอจะ
ดีใจมาก เพราะอยากให้คนที่เธอรักคือผมและลูกมีความสุข
ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’ 183
