Page 183 - PDF_merged
P. 183
ดีที่สุดแล้ว หากแม่จะจากไปก็ไม่มีสิ่งใดติดค้างใจเราอีก ตอนนี้
อาการของแม่นับถอยหลังแล้ว ขึ้นอยู่กับว่าเราจะนับถอยหลัง
กับมันอย่างไร พลอยอยากให้ช่วงสุดท้ายของแม่ไม่ทรมาน
คิดไว้ว่าจะไม่ยื้อชีวิตแม่ แค่ดูแลประคับประคองไปตามอาการ
“ความตายเป็นความทุกข์ ขึ้นอยู่กับเราว่าเราจะทุกข์
กับมันแบบไหน”
พลอยบอกว่าเธอไม่กล้าชวนพ่อคุยเรื่องนี้ เพราะรู้ว่า
พ่อผูกพันกับแม่มาก กลัวไปว่าพ่อจะท�าใจยอมรับความจริง
ไม่ได้หากวันหนึ่งแม่จะต้องจากไป
ส�าหรับผู้ชายคนหนึ่งที่คบหาผู้หญิงคนหนึ่งมาตั้งแต่วัย
๑๘ ครั้งที่ทั้งคู่ยังเป็นนักศึกษาคณะมัณฑนศิลป์ ในรั้วศิลปากร
จากเมื่อแรกที่ฝ่ายชายมองฝ่ายหญิงเหมือนเพื่อนที่ไม่มีเพศ
ค่อยพัฒนามาเป็นเพื่อนหญิง เป็นคู่รัก คู่ชีวิต และแม่ของลูก
ถึงวันนี้ทั้งคู่ “เห็น” และ “รู้จัก” ผูกพันกันมา ๕๐ ปีแล้ว
วันเวลาอันยาวนาน และความเจ็บป่วยที่เป็น ทั้งชรา
และพยาธิ ค่อยเผยสัจธรรมของธรรมชาติอันเป็นธรรมดา
เปลี่ยนภาพผู้หญิงสวยเก๋ บอบบาง ในวัยที่เหมือนดอกไม้แรก
ผลิ หวานชื่นสดใส ให้กลายเป็นซากสังขารที่ร่วงโรยทรุดโทรม
ผ่ายผอม แขนขาลีบ ไม่เย้ายวนชวนมองต่างจากในห้วงอดีต
หากความรักอันใสสะอาดที่เกิดจากเมตตาแท้ของ
ความเป็นคู่ทุกข์คู่ยาก กลับช่วยเปิดดวงตาของผู้ชายคนหนึ่ง
182 ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’
