Page 115 - PDF_merged
P. 115
อุ้มเราไปไหนไหวเหมือนกับเมื่อก่อน เราเลยต้องหยุดการเรียน
เอาไว้แค่นั้น”
การหยุดเรียนกลางคันโดยไม่ได้ท�าอะไร ในขณะที่เห็น
เพื่อนคนอื่นๆ เตรียมตัวเอ็นทรานซ์เข้ามหาวิทยาลัย มีอนาคต
ที่ดี ท�าให้หญิงสาวที่ใช้ชีวิตอยู่กับร่างกายที่อ่อนระโหยโรยแรง
ขยับเขยื้อนแทบไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองช่างไม่มีคุณค่าและไม่อยาก
มีชีวิตอยู่
บ่อยครั้งที่เจ้าตัวคิดถึงการฆ่าตัวตาย ทว่าด้วยร่างกาย
และโรคร้ายที่เป็นอยู่ท�าให้เธอไม่มีแรงที่จะท�าแบบนั้นได้ นับ
เป็นความทรมานใจอย่างแสนสาหัสที่ตนเองไม่สามารถแม้
แต่จะเลือกและหยิบยื่นความตายให้กับตนเองได้อย่างที่ใจ
ปรารถนา
“เมื่อก่อนตอนไม่ได้เรียนหนังสือ เราคิดถึงเรื่องอยาก
ตายบ่อยมาก แต่เราท�าไม่ได้ คิดบ่อยแค่ไหนแต่เราก็ไม่สามารถ
ท�าได้เลยสักครั้ง ตอนนั้นเรารู้สึกว่าชีวิตตัวเองช่างเป็นชีวิตที่
ไม่มีประโยชน์ เราไม่ชอบการอยู่แบบนี้
“เราไม่ได้มองว่าคุณค่าของชีวิตหรือชีวิตที่ดี จะต้องเป็น
ชีวิตที่มีชื่อเสียงโด่งดัง หรือสร้างคุณงามความดี สร้างประโยชน์
ให้สังคมให้ประเทศชาติอะไรมากมาย มันไม่ต้องท�าอะไรขนาด
นั้นก็ได้ แต่แค่เป็นชีวิตที่ไม่เบียดเบียนใคร ยืนอยู่บนขาของ
ตัวเองให้ได้ ไม่เดือดร้อนผู้อื่น แต่นี่เรารู้สึกว่าชีวิตของเราไม่ได้
เป็นอย่างนั้น มันดูเป็นชีวิตที่ไม่มีแก่นสาร อยู่ไปวันๆ ท�าอะไร
ก็ไม่ได้
114 ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’
