Page 119 - PDF_merged
P. 119
โยงไปมาในร่างกายเรา
“มันเจ็บปวด ทรมาน แล้วเราก็รู้สึกว่าการท�าอย่างนี้
ไม่ใช่วิธีการเอาชนะโรคหรือความตาย เป็นแค่การยื้อเวลาให้
นานขึ้นไปอีกหน่อย แต่สุดท้ายก็ตายอยู่ดี”
สาวน้อยนักเขียนนวนิยายแจ้งความประสงค์ของเธอ
กับแพทย์ผู้ท�าการรักษา โดยได้ท�าจดหมายยืนยันปฏิเสธการ
รักษาที่จะท�าให้ร่างกายของเธอต้องทรมาน ก่อนจะลงนาม
ด้วยการพิมพ์ลายนิ้วมือ เธอถามความเห็นของคุณหมอว่า หาก
คนไข้เป็นญาติของคุณหมอ หมอยังจะอยากให้มีการเจาะคอ
เจาะร่างกายกับญาติตนเองหรือไม่ ค�าตอบของหมอเป็นแบบ
เดียวกันกับเธอ ด้วยเหตุนี้ เจ้าตัวจึงมั่นใจว่าหนทางที่เลือกให้
ตัวเองนั้นถูกต้องแล้ว
การเลือกที่จะปฏิเสธการรักษาเพื่อยื้อชีวิต ในมุมมอง
หนึ่งย่อมไม่ต่างจากการท�าให้ตัวเองมีชีวิตสั้นลง กระทั่งอาจ
หมายถึงการยอมแพ้ ไม่ต่อสู้เพื่อให้มีชีวิตอยู่ต่อ อย่างไรก็ตาม
เพทายกลับมองว่าอย่างน้อยที่สุด เธอก็ได้มีโอกาสเตรียมใจ
และเตรียมพร้อมที่จะยอมรับมัน และหากวันนั้นมาถึงก็จะไป
อย่างสงบ ไม่ทุกข์ร้อน
“เรารู้สึกว่าทุกวันนี้ที่เราอายุ ๒๙ นี่เราแก่แล้วนะ
เพราะหมอเคยบอกว่าเราจะมีอายุอยู่แค่สิบกว่าขวบ แต่เราก็
ยังอยู่มาจนถึงทุกวันนี้ได้ ถ้าเลือกได้บางทีเราอยากตายก่อน
อายุ ๓๐ ด้วยซ�้า เราไม่อยากตายตอนแก่ หัวหงอก อย่างน้อย
ถ้าตายตอนนี้ก็ยังดูดีหน่อย”
118 ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’
