Page 118 - PDF_merged
P. 118
แม้ร่างกายจะไร้เรี่ยวแรงเคลื่อนไหว หากแต่หัวใจของ
เธอกลับเต็มไปด้วยความใฝ่รู้ ในยามมีเวลาว่าง หญิงสาวจะใช้
หลังข้อนิ้วชี้ที่เธอพอจะเคลื่อนไหวได้กระแทกหน้าจอโทรศัพท์
มือถือและท่องไปในโลกอินเทอร์เน็ต รวมทั้งเขียนและแปล
นิยายของตัวเองส่งส�านักพิมพ์
การค้นคว้าหาความรู้นี้เองท�าให้เจ้าตัวได้รู้ว่าเธอมีสิทธิ
ที่จะเลือกหนทางในการรักษาโรคร้ายที่เป็นอยู่ รวมทั้งปฏิเสธ
การยื้อยุดที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป หากว่าการรักษานั้นเต็มไปด้วย
ความทรมานทรกรรมกับร่างกาย
“เราได้รับรู้ว่าในต่างประเทศ เขามีกฎหมายที่เมื่อผู้
ป่วยรู้ว่าตัวเองต้องตาย หรืออยู่อย่างทรมาน เขามีสิทธิที่จะ
บอกให้หมอที่ท�าการรักษา สามารถที่จะฉีดยาให้ตายได้ เราได้
รับรู้แล้วไม่ได้รู้สึกว่าแย่ รู้สึกว่าเป็นการอยากตายหรือว่าอะไร
ตรงกันข้ามเรากลับรู้สึกดี รู้สึกว่าเรามีทางเลือกใหม่ให้กับชีวิต
ของตัวเอง”
เมื่อได้รับรู้ว่าคุณหมอพูดกับแม่ว่า หากร่างกายของ
เธอทรุดลง วิธีการรักษาในขั้นตอนต่อไป คือการเจาะคอเพื่อ
ให้หายใจได้สะดวกขึ้น แพรวกลับไม่ได้ต้องการเข้ารับการรักษา
ในแนวทางดังกล่าว
“ไม่มีใครเอาชนะความตายได้หรอก ถ้าเกิดว่าถึงเวลา
ที่จะต้องไป ก็ต้องไป เราก็มาคิดแล้วว่าถ้าเราจะต้องไปจริงๆ
เราก็อยากให้รักษาตามอาการ ไม่อยากให้เจาะคอหรือร่างกาย
ของเราทั้งนั้นไม่ว่าส่วนไหน ไม่ต้องการให้มีการต่อท่อหรือสาย
ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’ 117
