Page 117 - PDF_merged
P. 117
งานเขียนของเธอไม่ได้รับการตีพิมพ์จากส�านักพิมพ์ไหนเลย
สักที่เดียว ต้นฉบับของเธอถูกโยนลงตะกร้ามากกว่าน�าไปท�า
หนังสือเล่ม กระทั่งวันเวลาหมุนผ่านไปร่วม ๔ ปี ในที่สุดผลงาน
ของเธอก็ได้รับการตอบรับ ซึ่งเป็นช่วงเวลาเดียวกับที่เธอกลับ
ไปยืนประชิดกับความตายอีกครั้ง
แพรวเป็นไข้หวัดใหญ่เมื่อปี ๒๕๕๔ ขณะอายุได้ ๒๔ ปี
เมื่อบวกกับอาการของโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงที่เป็นอยู่แต่เดิม
ท�าให้ร่างกายของหญิงสาวทรุดลงอย่างรวดเร็ว ปอดของเธอ
ติดเชื้อ ไม่สามารถคายเสมหะออกมาได้ ๔ เดือนเต็มๆ ที่เธอ
ไม่มีแม้แต่เสียงที่จะสื่อสารกับใครได้ มิพักต้องพูดถึงกล้ามเนื้อ
ที่ท�างานได้น้อยลงกว่าเดิม จากที่เคยพอหยิบจับอะไรได้บ้าง
เล็กน้อย ก็กลายเป็นขยับแขนขยับขาไม่ได้เลย ลมหายใจลดลง
เหลือเพียง ๑๐ เปอร์เซ็นต์ของคนปกติ
หากจะมีบางสิ่งที่เธอพอท�าได้ ก็คือการขยับข้อนิ้วชี้
ด้านขวาที่หงิกงออยู่ได้เพียงเล็กน้อย หญิงสาวยังคงมองเห็น
ได้ยิน รวมทั้งในขณะนี้ก็ยังพูดจาสื่อสารได้ แม้น�้าเสียงจะแผ่ว
เบาอยู่บ้างก็ตาม
“เวลาที่เขาเป็นไข้หวัด ร่างกายของเขาจะอ่อนแอมาก
กว่าคนปกติ ระบบหายใจเขาจะแย่มาก อย่างตอนเขาติดไข้
หวัดเมื่อปี ๒๕๕๔ ก็ท�าท่าจะดีขึ้น ปรากฏว่าพอปีต่อมาเขาก็
เป็นอีกต้องนอนโรงพยาบาลถึง ๗ วัน หมอถึงกับมาบอกเรา
ว่าให้เราคิดไว้ล่วงหน้าแล้วว่าจะเอายังไง ขั้นต่อไปอาจจะต้อง
เจาะคอ เพื่อให้หายใจได้ดีขึ้น”
116 ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’
