Page 107 - PDF_merged
P. 107
กับโรคซึมเศร้ามานานมาก มะเร็งไม่ได้น่ากลัว โรคซึมเศร้าน่า
กลัวกว่ากันเยอะ เราไม่รู้สึกว่าการอยู่ในโลกมันดีตรงไหน ไม่
เห็นว่าชีวิตมันจะสุขตรงไหน เราเกิดมาบ้านเราก็พอมีฐานะ
พ่อแม่รักเรา เราเรียนเก่ง ความเพอร์เฟ็คท์ท�าให้ซึมเศร้า ไม่มี
คนเข้าใจเรา
“เมื่อก่อนเรามั่นแบบท�าร้ายชาวบ้าน ไม่ปล่อยวาง
โลกของเราหมุนรอบตัวเอง เรารู้สึกมาแต่เด็กๆ ว่าเราดีกว่า
คนอื่น พื้นฐานไหมเป็นคนเซ็นซิทีฟมาก จนกระทั่งมีชีวิตอยู่
ในโลกยาก เราไม่ใช่คนเข้มแข็ง เราโวยวายอาละวาดได้ตลอด
เราพบจิตแพทย์มาตั้งแต่เรียนมัธยม รักษาตัวมาเรื่อยๆ หมอ
บอกว่าใจเราเหมือนฟองน�้า ซึมซับทุกสิ่ง
“มะเร็งท�าให้เราเข้าใจตัวเองและรับมือกับโลกได้ดีขึ้น
มีความสุขขึ้น เราเลยไม่กลัวมะเร็งเลย ถ้าไม่ป่วยด้วยมะเร็ง
เราอาจตายแล้วก็ได้ เพราะอาการซึมเศร้าท�าให้เราตายได้โดย
ไม่รู้ตัว ก่อนหน้านี้เราเคยฆ่าตัวตายมาแล้วสามรอบ หมอยัง
ว่าทัศนะในการมองโลก มองชีวิตของเราเปลี่ยนไปตั้งแต่เป็น
มะเร็งนี่แหละ”
ไม่เพียงพบความเปลี่ยนแปลงในตัวเอง แต่ความเจ็บ
ป่วยในครั้งนี้ยังให้การเรียนรู้กับพ่อแม่ด้วย จากที่พ่อแม่เคย
รักเธอผู้เป็นลูกคนเดียวอย่างมีเงื่อนไข ท�าให้เธอต้องแบกรับ
ความคาดหวังของพ่อแม่ สิ่งนี้สร้างความกดดันให้แก่เธอไม่
น้อย แต่เมื่อเจ็บป่วย เธอได้พบว่า “แค่เป็นลูก พ่อแม่ก็รักเรา
แล้ว” จุดนี้ท�าให้เธอมีความสุขกับชีวิตมากขึ้น
106 ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’
