Page 102 - PDF_merged
P. 102
มามีสติให้ไว เพราะสุดท้ายก็แค่เธอจากไป เช่นเดียวกับที่ตา
ยายจากไป เธอบอกกับแม่โดยไม่มีหยาดน�้าตา และเธอจะไม่
ขอยื้อชีวิตด้วยเครื่องมือทางการแพทย์ใดๆ ที่ท�าให้ต้องทุกข์
ทรมาน
“เราขอกับแม่ไว้ว่าช่วงที่ป่วย อย่าร้องไห้ เพราะเราคือ
ผู้ป่วยที่ไม่ร้องไห้ คนดูแลก็อย่ามาร้องไห้กับเรา เราคือผู้ป่วยที่
ถูกกระท�ากับร่างกายที่อ่อนแออยู่ แต่เรายังมีพลังที่ท�าให้ตัวเอง
ยิ้ม หัวเราะได้ทุกวัน แต่คนที่มาเยี่ยมกลับบั่นทอนก�าลังใจเรา
ด้วยการร้องไห้ ทุกวันนี้เราก็ฝึกดูจิตตัวเอง แม่ก็เข้าใจว่าเรา
ต้องการอะไร เรามาเรียนรู้ร่วมกันก่อนตายดีกว่า จะได้ไม่เสีย
ชาติเกิด หลังจากนั้นมาก็ไม่มีใครร้องไห้
“เราใช้ค�าว่าต้องการให้แม่เห็นปัญญา มันคือการ
เตรียมพร้อมที่ทุกคนต้องตายอยู่แล้ว เราโชคดีที่เรียนรู้ธรรมะ
มาถูกทาง เราจึงไม่ไปค้นหาว่าท�าไมต้องเป็นเราที่ป่วยด้วยโรค
นี้ การหาทางออกน่าจะเป็นสิ่งที่ดีกว่า”
ความเข้มแข็งในการเผชิญความตายของน�้าค้างมา
จากพื้นฐานทางบ้านที่แม่สอนให้สวดมนต์ตั้งแต่เด็ก เธอยัง
ปฏิบัติธรรมมา ๑๐ กว่าปีแล้ว มา ๕ ปีก่อนนี้ได้ฟังธรรมะของ
อาจารย์ก�าพล ทองบุญนุ่ม วันที่เกิดวิกฤตขึ้นในชีวิต ค�าพูด
ของอาจารย์ที่เคยฟังผ่านๆ กลับแว่บเข้ามาในชั่วขณะนั้น
“อาจารย์บอกว่าลองฟังเสียงดูซิว่าความเจ็บป่วยบอก
อะไรเรา ที่ผ่านมาเราลืมให้ความรักกับตัวเอง ดูเหมือนไม่มี
อะไร แต่มันส�าคัญมาก เราเคยหาเงินเพื่อพยายามซื้อบ้านให้
ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’ 101
