Page 100 - PDF_merged
P. 100
ได้ร้องขออะไร เช้าวันรุ่งขึ้น เราเอาเงินใส่มือแกหนึ่งพัน บอก
ว่าหนูช่วยป้าได้แค่นี้แหละ แกร้องไห้เลย”
เรื่องราวของป้าอ้วนเป็นแรงบันดาลใจให้เธอตัดสินใจ
ท�าผ้าพันคอ เพื่อเป็นทุนเลี้ยงตนเอง และตั้งใจแบ่งรายได้บาง
ส่วนช่วยผู้ป่วยมะเร็งเล็กๆ น้อยๆ ตามก�าลังเล็กๆ ของตนเอง
เช่น ช่วยค่าข้าว ค่าเดินทางกลับบ้าน เป็นการช่วยแบบง่ายๆ
เพื่อจะได้เป็นก�าลังใจให้ผู้ป่วยที่ล�าบากที่ตนได้พบ
หลังผ่าตัดในเดือนพฤษภาคม เธอริเริ่มท�าฝันเล็กๆ ให้
เป็นจริง ก่อนให้คีโม กิจการผ้าพันคอสวีท ซิสเตอร์ ทิสซี่ที่เธอ
ท�า ผู้ป่วยมะเร็งก็ใช้คลุมผมได้ มีสีสันสดใส ขายทางออนไลน์
ได้ตกเดือนละ ๑๐๐ กว่าผืน ท�าให้ผู้ป่วยที่เคยนอนอยู่บนเตียง
อย่างเดียวรู้สึกมีพลังใจว่าตนยังมีคุณค่า สามารถดูแลตนเอง
และยังช่วยเหลือคนอื่นเล็กๆ น้อยๆ ได้ด้วย
“เราเจอป้าอ้วนอีกครั้งวันที่มาให้คีโมครั้งที่สอง ป้าเข้า
มากอด บอกลุงตายแล้ว ปรากฏว่าลุงเป็นมะเร็งต่อมลูกหมาก
ระยะที่ ๔ เงินที่เราให้ไป นอกจากได้ไปหาลุงแล้วยังท�าให้แก
ซื้อข้าวให้ลุงกินได้ด้วย รู้สึกว่าเรามาถูกทางแล้ว ป้าแกไม่ได้
ร้องขออะไร พูดแค่ว่าขอบคุณเรา”
หญิงสาวบอกว่าเธอเคยท�างานหนักกว่านี้มาก การ
นอนนิ่งๆ บนเตียงในช่วงที่เป็นมะเร็งราว ๑ เดือน สิ่งที่หายไป
คือคุณค่าในชีวิต แม้ร่างกายจะนอนนิ่ง แต่สมองของเธอไม่ได้
หยุดนิ่งตามไปด้วย
ความเจ็บป่วยชนิดที่ชิดใกล้กับความตาย ท�าให้น�้าค้าง
ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’ 99
