Page 101 - PDF_merged
P. 101
หันมาดูแลสุขภาพ ออกก�าลังกาย ท�ากับข้าวกินเอง และรู้จัก
แบ่งเวลาให้ครอบครัวพ่อแม่ จากที่เคยท�าแต่งาน นอกจากได้
ทบทวนเรื่องการใช้ชีวิตแล้ว เธอยังได้ฝึกจิตเพิ่มขึ้น
“เรากลับมามีสติอีกครั้งเพราะคิดถึงความตาย เรา
อายุเท่านี้เราคิดถึงแต่เรื่องการสร้างอนาคต โดยลืมคิดไปว่า
ในอนาคตมีเรื่องความตายอยู่ด้วย เราประมาท ไม่เคยเผื่อ
เรื่องนี้ไว้เลย จนวันที่หลับตาไปแล้วความเจ็บปวดเข้ามาแทรก
มันทรมานจนไม่รู้ว่าลมหายใจอยู่ตรงไหน เราจับมือแฟนกับ
แม่ว่าถ้าพรุ่งนี้เราไม่ตื่น ปล่อยเราเลยนะ
“นี่คือคีโมครั้งที่สอง มันทรมานที่สุดเลย ครั้งแรกยัง
เป็นสิ่งแปลกใหม่ ทรมานบนความท้าทาย แต่ครั้งที่สองมันรู้
แล้วว่าต้องเจอกับอะไร อาการมันแสดงไวกว่าครั้งแรก แม่นี่
ร้องไห้แล้ว แต่พอเรารู้สึกอย่างนี้เราก�าหนดลมหายใจเลย
อาจารย์ก�าพล ทองบุญนุ่ม สอนว่าถ้าเราหลับไปอย่างมีสติ ไม่
ว่าจะเป็นหรือตายก็ยังมีสติ เวลาเราจะนอน เราจะดูจิตตัวเอง
ระหว่างที่หลับ พอเราไม่ไปบวกอาการเพิ่มก็แค่นี้แหละ พอเรา
เข้าใกล้สิ่งที่เรียกว่าความตายแล้ว อีกนิดเดียวเราจะไม่หายใจ
แล้วนะ มันท�าให้เรากลับมาคิดว่าเราจะท�าทุกวันให้ดีที่สุด”
ดีที่สุดของเธอคือเบียดเบียน คิดร้าย หรือใช้อารมณ์
กับคนอื่นน้อยลง
ดวงตาของน�้าค้างใสกระจ่างอย่างคนมีจิตที่ดี เธอบอก
ว่าหากเธอจะตายก็ต้องตาย แต่จะเป็นการตายด้วยการเรียนรู้
ร่วมกันระหว่างเธอกับครอบครัว แม่จะร้องไห้ก็ได้ แต่ต้องกลับ
100 ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’
