Page 85 - hia_04_2010
P. 85
85
ประสบการณ์จริง HIA 5 พื้นที่ 5มุม
“หลังการสร้างเขื่อน ชาวบ้านร้อยละ 19 เกิดเจ็บป่วยด้วยโรคที่ไม่เคย
เป็นมาก่อน ในจำนวนนี้ โรคที่พบมากที่สุด คือ โรคผิวหนังผื่นคัน ซึ่งพบมากถึง
ร้อยละ 40 นอกนั้นก็มีโรคท้องร่วง ตาแดง หวัดเรื้อรัง ภูมิแพ้ และพยาธิต่างๆ
รวมทั้งอาการป่วยที่เกิดจากการรับประทานปลาปักเป้า ทั้งที่ในอดีตชาวบ้าน
รับประทานแล้วไม่เคยมีอาการแพ้พิษ ส่วนโรคที่มาพร้อมกับโรคอื่นๆ คือ โรค
เครียด วิตกกังวล ซึ่งเกิดจากการสูญเสียที่ทำกินอย่างไม่เป็นธรรม เมื่อมีการ
รวมกลุ่มเพื่อผลักดันให้เกิดการแก้ไขปัญหา แต่ก็ต้องพบกับความยากลำบาก
เพราะต้องต่อสู้ยืดเยื้อเผชิญหน้ากับรัฐอย่างตึงเครียด อีกทั้งถือเป็นกิจกรรมที่
ต้องลงทุนลงแรงพอสมควร มีบางครอบครัวถึงขั้นนำโฉนดที่ดินไปจำนองเพื่อ
นำเงินมาใช้ในการต่อสู้ หลายคนเกิดอาการเครียดถึงขนาดต้องไปหาหมอ และ
มีไม่น้อยกว่า 10 รายที่เสียชีวิตขณะร่วมการชุมนุม (คัดค้านโครงการ)” งานวิจัย
ระบุ
นโยบายรัฐสวนทางกับความเป็นจริง
ทุ่งกุลาร้องไห้ เคยเป็นดินแดนแห้งแล้งกันดารที่สุดของประเทศไทย
และได้รับการพัฒนามาอย่างต่อเนื่อง ตั้งแต่แผนแม่บทโครงการทุ่งกุลาร้องไห้
ดำเนินการระหว่างช่วงปี พ.ศ.2524-2534 จากความเห็นชอบของรัฐบาลใน
สมัยนั้น โดยรับการสนับสนุนงบประมาณจากต่างประเทศ แผนฯ ดังกล่าว
มุ่งเน้นการปรับโครงสร้างพื้นฐานต่างๆ จนถึงช่วงปี พ.ศ.2535-2539 โครงการฯ
ยังคงดำเนินการอย่างต่อเนื่องจนแล้วเสร็จ สู่ปี พ.ศ.2540 รัฐบาลสมัยนั้นมีมติ
คณะรัฐมนตรีให้จัดทำโครงการเร่งรัดการผลิตข้าวหอมมะลิในภาคอีสาน เป็น
ระยะเวลา 5 ปี (2540-2544) ควบคู่ไปกับการอนุมัติโครงการพัฒนาทุ่งสัมฤทธิ์
ในพื้นที่จังหวัดนครราชสีมา-บุรีรัมย์ เพื่อปลูกข้าวหอมมะลิสำหรับการส่งออก
อีกจำนวน 787,400 ไร่ ระยะเวลา 4 ปี (2541-2544) งบประมาณสนับสนุน
12,900 ล้านบาท จนช่วงที่เกิดปัญหาวิกฤติเศรษฐกิจขึ้นในปี พ.ศ.2540 จึงมี
การปรับลดขนาดพื้นที่พัฒนาเหลือร้อยละ 60 ของพื้นที่เดิม และขยายเวลา
