Page 113 - art-HIA-22.indd
P. 113
การประชุมวิชาการ HIA เรื่อง ผลกระทบของกระบวนก�รประเมินผลกระทบท�งสุขภ�พ ครั้งที่ 1
วันที่ 26-27 มกราคม พ.ศ.2558 ณ โรงแรมเอเชีย กรุงเทพมหานคร 113
โดยไม่ก่ออันตรายต่อสุขภาพ หรือ Tolerable Daily
Intake (TDI) กำาหนดโดย European Authorities
ที 0.8 มิลลิกรัมต่อน้ำาหนักตัว 1 กิโลกรัมต่อวัน เพื่อ
ใช้เป็นค่ามาตรฐานในแต่ละบุคคลสามารถที่รับได้อย่าง
ปลอดภัย
5) ก�รคำ�นวณค่�คว�มไม่แน่นอน คือ สำาหรับ
ค่าที่ได้จากการประมาณการสัมผัสแคดเมียมผ่านการ
บริโภคอาหารที่ได้เป็นค่าประมาณ ดังนั้นเพื่อให้มีความ
น่าเชื่อถือและครอบคลุม จึงจำาเป็นต้องนำาค่าความไม่
แน่นอน (uncertainty) ของปริมาณอาหารที่บริโภค
ต่อวันมาคำานวณด้วย ซึ่งค่าความไม่แน่นอนจะขึ้นอยู่กับ
ผู้เชี่ยวชาญให้น้ำาหนัก
7) ค่�ประม�ณก�รสัมผัสที่ได้รับ เพื่อให้
สามารถแสดงระดับความอันตรายของการได้รับแคดเมียม
รูปที่ 3 กระบวนก�รศึกษ�ตัวแปรสำ�หรับก�รประม�ณ ได้ จำาเป็นต้องใช้ “ค่ามาตรฐานในแต่ละบุคคลที่สามารถ
ก�รสัมผัสแคดเมียมผ่�นก�รบริโภคอ�ห�รในรูปแบบ รับได้อย่างปลอดภัย” เทียบกับ “ปริมาณแคดเมียมจาก
ก�รประยุกต์ก�รออกแบบก�รจัดคว�มรู้ อาหารที่บริโภคต่อวัน”
8) ค่�ประม�ณก�รสัมผัสสะสม คือ การหา
3. ผลก�รวิจัย ค่าประมาณการสัมผัสที่ได้รับต่อวันโดยคิดค่าเฉลี่ยแบบ
ผลจากการวิจัยเพื่อการศึกษาตัวแปรสำาหรับ สะสม ต่อสัปดาห์ ต่อเดือน ต่อปี เพื่อให้เห็นการ
การประมาณการสัมผัสแคดเมียมผ่านการบริโภคอาหาร เปลื่ยนแปลงของการได้รับแคดเมียมในร่างกาย
พบว่าตัวแปรสำาหรับการประมาณการสัมผัสแคดเมียม
ผ่านการบริโภคอาหารที่ใช้สำาหรับการประมาณการสุขภาพ 4. อภิปร�ยและสรุปผล
จากผลกระทบของแคดเมียมต่อการประมาณ มีดังนี้ การวิจัยเพื่อศึกษาตัวแปรสำาหรับการประมาณ
1) ประเภทวัตถุดิบอ�ห�ร คือ ตัวแปรที่สำาคัญ การสัมผัสแคดเมียมผ่านการบริโภคอาหาร ซึ่งได้จาก
ที่ใช้สำาหรับประมาณการวัตถุดิบอาหารในแต่ละชนิด การศึกษาข้อมูลจากเอกสารและการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญ
ซึ่งเป็นวัตถุดิบอาหารที่ประชาชนในพื้นที่บริโภคเป็น ด้านพิษวิทยา โดยการสุ่มแบบเจาะจง จำานวน 4 คน
ประจำา เช่น ประเภทข้าว ได้แก่ ข้าวสาร ข้าวเหนียว เกี่ยวกับการประมาณการสัมผัสแคดเมียมผ่านการบริโภค
ประเภทผัก ได้แก่ ผักกาด ผักบุ้ง ประเภทสัตว์น้ำา ได้แก่ อาหาร ผลการวิจัยพบว่า ตัวแปรสำาหรับการประมาณการ
ปลาช่อน ปลาดุก สัมผัสแคดเมียมผ่านการบริโภคอาหาร ประกอบด้วย
2) ปริม�ณอ�ห�รที่บริโภค คือ การประมาณ 8 ตัวแปร ได้แก่ ประเภทวัตถุดิบอาหาร ปริมาณอาหาร
น้ำาหนักของวัตถุดิบอาหารแต่ละชนิดที่รับประทาน ที่บริโภค แหล่งวัตถุดิบของอาหาร ปริมาณแคดเมียม
3) แหล่งวัตถุดิบของอ�ห�ร คือ บริเวณ ที่สะสมในร่างกาย การคำานวณปริมาณสารพิษที่รับได้
ที่วัตถุดิบอาศัยอยู่ ซึ่งในแต่ละแหล่งของอาหารมีผล ต่อวัน การคำานวณค่าความไม่แน่นอน ค่าประมาณการ
ต่อการปนเปื้อนของแคดเมียมที่สะสมในวัตถุดิบอาหาร สัมผัสที่ได้รับ และ ค่าประมาณการสัมผัสสะสม ซึ่งผู้
แต่ละชนิดที่แตกต่างกัน วิจัยจะนำาตัวแปรที่ได้ไปพัฒนาเป็นระบบสำาหรับการ
4) ก�รคำ�นวณปริม�ณส�รพิษที่รับได้ต่อวัน ประมาณการสัมผัสแคดเมียมผ่านการบริโภคอาหาร
คือ การหาปริมาณแคดเมียมที่ยอมให้มนุษย์ได้รับสูงสุด ต่อไป
