Page 79 - PDF_merged
P. 79
“ผมลองจับพวงมาลัย เหยียบคันเร่ง ปรากฏว่าพวงมาลัย
บังคับได้แล้ว จิตเราเห็นตัวเองผ่านห้องจ�าลองได้ เราเห็นจิตที่
ละเอียดในช่วงมิติเวลาที่ละเอียด เห็นว่าเราไม่ตื่นตระหนก เรา
ตั้งรับด้วยสติ ไม่ฝืน ไม่ต้าน มันปล่อยวางขณะนั้นเลยว่าจะตาย
ก็ได้ แต่ก็รอดพ้นมาได้”
ประสบการณ์หนที่สองที่ได้สัมผัสความตายเกิดขึ้นขณะ
เจ้าตัวนั่งภาวนา ลมหายใจที่รับรู้อยู่หายสนิท จิตแวบควานหา
ลมหายใจด้วยความกระวนกระวายอยู่ชั่วแวบหนึ่ง แต่พบว่าไม่
อยู่ในอ�านาจที่จะคว้าลมหายใจกลับมาได้ ในขณะนั้นสติตั้งมั่น
รู้ตัวอยู่ตลอด จิตบอกตนเองว่าตายเป็นตาย
“หลังจากนั้นมีทุกขเวทนาเกิดขึ้น เหมือนจิตจะออก
จากร่าง มีภาวะที่ร่างกายจะสลายไป เหมือนการสลายไปของ
ธาตุขันธ์เป็นฝุ่นเป็นผุยผงที่ละเอียดมาก มันทรมาน ร่างกาย
เหมือนถูกฉีกดึงออกไป เป็นทุกขเวทนามาก บอกตัวเองว่าตาย
เป็นตาย พอยอมตาย ร่างกายกลับมารวมตัวกันเหมือนเดิม
ทีนี้ไม่ทุกขเวทนาแล้ว เห็นใจตัวเองว่าเราไม่ตื่นตระหนกที่จะละ
ร่างนี้ เห็นธรรมะว่านี่ไง การเสื่อมสลายที่แท้จริงเป็นอย่างนี้
ทุกอย่างสลายไปแม้กระทั่งตัวตนของเรา
“พอกายสลายจะเกิดเวทนาทางจิตอีกขั้น จิตเราจะ
เข้าไปในกระแสบางอย่างที่มีแรงเหวี่ยงรุนแรง มันเลยมีเวทนา
ทางจิตเกิดขึ้น ธรรมะของหลวงปู่ดุลย์ อตุโล ที่ดลเคยอ่านผุด
ขึ้นมาเดี๋ยวนั้นเลยว่าอย่าสนใจสิ่งที่ท�าให้เราเป็น ให้กลับมา
ใส่ใจกับผู้เป็น อย่าสนใจในสิ่งที่ถูกเห็น ให้กลับมาดูผู้เห็น พอ
78 ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’
