Page 63 - PDF_merged
P. 63
ดูพ่อให้
หลังพ่อจากไป มีธรรมเนียมของคนจีนที่ห้ามลูกหลาน
ร้องไห้ เธอต้องกลั้นก้อนสะอื้นที่มาจุกอยู่ที่คอ นี่คือการสูญเสีย
ผู้ที่ใกล้ชิดในครอบครัวเป็นครั้งแรกในชีวิต แต่ไม่มีสิทธิ์ร้องไห้ !
ในชั่วโมงอันโศกเศร้าสาหัสขณะนั้นมีญาติผู้ป่วยราย
หนึ่งที่เห็นเธอมาสองสามวันเดินเข้ามากอดให้ก�าลังใจ เธอ
ร้องไห้กับเขาแม้ไม่ได้รู้จักคุ้นเคยกันมาก่อน สัมผัสจากอ้อม
กอดอุ่นไม่นานนาทีที่ช่วยปลอบประโลมใจในครั้งนั้นเป็นความ
ซาบซึ้งใจที่เธอจดจ�าจนชั่วชีวิต
“เรารู้สึกว่านี่เป็นช่วงเวลาที่ดีมาก ในยามที่เราสูญเสีย
ยังมีคนที่เข้าใจความรู้สึกเรา อยู่กับเราตรงนั้น ให้ก�าลังใจเรา
เราได้รับการช่วยเหลือจากคนรอบข้างซึ่งเป็นใครก็ไม่รู้ ใจเรา
ก�าลังแย่ แต่นาทีนั้นเราเหมือนดอกไม้ที่ก�าลังเหี่ยวเฉามีคนมา
โอบอุ้ม ท�าให้เราผ่านช่วงเวลาของความสูญเสียไปได้ด้วยดี
เราโชคดีที่ได้รับการดูแลที่ดี จึงอยากส่งมอบสิ่งดีๆ นี้ให้คนอื่น
ต่อไป”
นี่อาจเป็นช่วงเวลาของการเปลี่ยนผ่าน จากมือของผู้
รับในวันนั้นเปลี่ยนมาเป็นมือของผู้ให้ในวันข้างหน้า...
การจากไปของพ่อยังคงทิ้งสิ่งที่ค้างคาใจเธออยู่ระยะ
หนึ่ง นั่นคือความคิดสองอย่างที่ขัดแย้งกันยังคงอึงอลอยู่ในใจ
ใจหนึ่งบอกว่าเธอท�าดีแล้ว ขณะที่อีกใจหนึ่งก็ยังคอยค้านว่า
62 ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’
