Page 60 - PDF_merged
P. 60
มากกว่าดูแลอย่างมีองค์ความรู้ที่ถูกต้อง
“พ่อป่วยเป็นมะเร็งปอดระยะสุดท้าย หมอบอกว่าจะ
อยู่ได้ ๖ เดือน แต่พ่อก็อยู่มาได้ ๑๐ เดือน ตอนนั้นเราไม่มี
ความรู้เรื่องการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายมาก่อนทั้งที่จบพยาบาล
เพราะเราเคยอยู่แต่ห้องฉุกเฉิน ท�าแต่เรื่องช่วยชีวิตคน เราไม่รู้
ว่าต้องท�าอะไรบ้าง เราก็ดูแลพ่อทางกาย ให้ออกซิเจนเวลา
เขาหอบเหนื่อย ดูแลเรื่องยา อาหาร แต่คนในครอบครัวคิดว่า
เรารู้ดีที่สุดเพราะจบพยาบาลมา
“ลูกทุกคนช่วยกันปกปิดไม่ให้พ่อรู้ความจริงว่าพ่อเป็น
อะไร แต่พออาการป่วยไปถึงจุดหนึ่งก็เริ่มลังเลใจว่าควรจะบอก
ให้พ่อรู้ความจริงไหม กลัวเขาจะจิตตก แล้วจะทรุด ในที่สุดก็
ตัดสินใจไม่บอก เป็นช่วงที่เราดูแลพ่อโดยที่เราเองก็ไม่มั่นใจว่า
ท�าถูกต้องไหม เราพยายามท�าทุกอย่างให้พ่ออยู่ที่บ้านอย่าง
ที่เขาต้องการ จนสุดท้ายพ่อมีอาการเหนื่อยหอบ เราถึงต้อง
ตัดสินใจพาพ่อไปโรงพยาบาล”
เธอรวบรวมเหตุผลทั้งหมดที่ได้รับฟังจากญาติพี่น้อง
คนในครอบครัว ที่ส่วนใหญ่เห็นว่าควรพาพ่อไปโรงพยาบาล
เพราะขณะนั้นพ่ออยู่ในสภาพไม่รู้เรื่องแล้ว การที่พ่อต้อง
ทรมานเพราะหายใจไม่สะดวกเป็นภาพที่ทนดูได้ยากส�าหรับคน
เป็นลูก แม้ก่อนหน้านี้พ่อจะเคยปรารภว่าอยากตายที่บ้าน ไม่
อยากให้ยื้อชีวิตด้วยการใส่ท่อช่วยหายใจ และปฏิเสธการปั๊ม
หัวใจหากหัวใจหยุดเต้น
เหตุการณ์เฉพาะหน้าครั้งนั้นเป็นการตัดสินใจที่ยาก
ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’ 59
