Page 255 - PDF_merged
P. 255
ปลดเปลื้องสิ่งค้างคาใจ ห้า ช่วยให้ผู้ป่วยปล่อยวางสิ่งต่างๆ
หก สร้างบรรยากาศแห่งความสงบ เจ็ด กล่าวค�าอ�าลาเป็นหน
สุดท้าย ด้วยการบอกความรู้สึกดีๆ ต่อกัน
“ความตายเป็นเรื่องใกล้ตัวอย่างยิ่ง เพราะเรามีโอกาส
ตายทุกวินาที อันที่จริงแล้วความตายเกิดขึ้นกับเราทุกขณะ
เซลล์ต่างๆ ในร่างกายตายตลอดเวลา แต่ก็มีเซลล์ใหม่มาแทน
ที่ จึงดูเหมือนว่าร่างกายเราคงที่ แท้จริงแล้วร่างกายของเรา
ขณะนี้กับเมื่อสิบปีก่อนเป็นคนละร่างก็ว่าได้ กล่าวอีกนัยหนึ่ง
ร่างของเราเมื่อสิบปีก่อนได้ตายไปแล้ว และมีร่างใหม่มาแทนที่
จิตของเราก็เช่นกัน มีการเกิดดับตลอดเวลา
“ถ้าเรารู้จักความตายดีพอ เราย่อมเผชิญกับความตาย
ด้วยใจสงบได้ แต่ความที่คนสมัยนี้ไม่พยายามท�าความรู้จักกับ
ความตาย คือเห็นความตายแต่ในแง่กายภาพ คือเป็นเพียง
ความแตกดับของร่างกาย จึงเห็นความตายเป็นเรื่องน่ากลัว
เป็นเรื่องเลวร้าย เป็นสภาวะที่มีแต่ทุกข์ทรมานสถานเดียว
โดยมองข้ามความจริงไปว่าแม้ร่างกายจะแตกดับ แต่เราสามารถ
รักษาจิตประคองใจให้สงบ ไม่ทุกข์ร้อนทุรนทุรายไปกับร่างกาย
ได้ด้วย”
สิ่งหนึ่งซึ่งส�าคัญมากที่พระไพศาลให้ข้อสังเกตคือคนเรา
ควรหมั่นพิจารณามรณานุสติเป็นนิจ ให้พิจารณาว่าเราจะต้อง
ตายไม่วันใดก็วันหนึ่ง ความตายเป็นของเที่ยง ชีวิตเป็นของไม่
254 ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’
