Page 35 - hia_04_2010
P. 35
35
ประสบการณ์จริง HIA 5 พื้นที่ 5มุม
นางอารมณ์เองก็ตกที่นั่งเดียวกัน
“ชาวบ้านที่นี่หลายคนเป็นโรคผิวหนัง เวลาถูกฝนจะมีอาการคัน บางราย
ที่แพ้มากหน่อย ก็ต้องเสียค่ารักษาพยาบาลเฉลี่ยอาทิตย์ละพันกว่าบาท สำหรับ
ครอบครัวพี่ ลูกสาวพี่เป็นภูมิแพ้ที่ตา ลูกชายก็เป็นภูมิแพ้เหมือนกัน แต่ตอนนี้
ไปเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยรังสิต เข้าใจว่าที่นั่นอากาศดีกว่าที่นี่ เพราะอาการก็
ดีขึ้น แต่เวลาปิดเทอมกลับมาอยู่บ้าน อยู่แค่สองสามวันก็มีอาการจาม หลังจาก
นั้นก็มีน้ำมูกไหล”
ห่างออกมาจากนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุดไปทางทิศตะวันออกอีก
10 กว่ากิโลเมตร ที่ตำบลเชิงเนิน อำเภอเมือง ซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงไฟฟ้าถ่านหิน
IRPC และกลุ่มโรงงานอุตสาหกรรมปิโตรเคมี ลุงวิจารณ์ แย้มกลิ่น ชาวบ้าน
ตำบลตะพง อำเภอเมือง ซึ่งบ้านอยู่ไม่ไกลจากอุตสาหกรรมกลุ่มดังกล่าวนัก
เล่าว่า อุตสาหกรรมเหล่านั้นก่อมลพิษมานานกว่า 20 ปีแล้ว โดยมักมีการ
ลักลอบปล่อยควันเวลากลางคืนหรือในช่วงฝนตก เวลาสูดดมจะมีกลิ่นเหม็น
แทบสลบ เกิดอาการแน่นหน้าอก หายใจไม่ออก ชาวบ้านจำนวนมากเจ็บป่วย
เป็นโรคระบบทางเดินหายใจ ขณะที่หลายคนในตำบลตะพงและตำบลเชิงเนิน
เคราะห์ร้าย เจ็บป่วยเป็นโรคมะเร็ง ซึ่งลุงวิจารณ์ก็เป็นหนึ่งในผู้เคราะห์ร้าย
เหล่านี้
ลุงวิจารณ์เล่าว่า ตนได้รับการตรวจพบว่าเป็นโรคมะเร็งที่ขั้วปอดเมื่อ
ปลายปีที่ผ่านมา ทำให้ต้องแบกรับค่าใช้จ่ายจำนวนมากเพื่อรักษาความเจ็บป่วย
ที่ตนเชื่อว่าเกิดจากการปล่อยมลพิษของโรงงานอุตสาหกรรมมาอย่างยาวนาน
“ถึงแม้จะใช้บัตรทอง ทำให้ค่ารักษาพยาบาลอาจไม่เป็นปัญหามาก
ค่าเดินทาง ค่ากิน เป็นปัญหาใหญ่ ที่ผ่านมาประมาณ 8-9 เดือน ใช้เงินไปถึง
เกือบ 2 แสนบาท โดยตอนแรกเดินทางไปขอรับการรักษาที่โรงพยาบาลศิริราช
ที่กรุงเทพฯ ซึ่งทางศิริราชก็ส่งตัวให้ไปทำคีโมที่โรงพยาบาลในจังหวัดจันทบุรี
หลังจากนั้นก็ต้องไปฉายแสงที่ศูนย์มะเร็งในจังหวัดชลบุรีอยู่อีกเดือนครึ่ง”
แม้ที่ผ่านมา กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข จะยอมรับว่า การพัฒนา
อุตสาหกรรมที่จังหวัดระยองมีผลกระทบต่อสุขภาพของประชาชนจริง ทั้งโรค
