Page 3 - untitled
P. 3
“การเตรียมใจใหสงบกอนตาย สำหรับคนทั่วไปแลวตองอาศัยบรรยากาศหรือคนแวดลอม
ชวยดวย แตสมัยนี้ไมคอยสนใจกัน คิดแตจะยื้อชีวิต หรือยืดลมหายใจอยางเดียว จึงมัก
สงคนไขหนักไปหองไอซียู เพื่อทำทุกอยางไมใหตาย แตหารูไมวาบรรยากาศในหองไอซียูนั้น
ไมสงเสริมใหคนไขตายอยางสงบ เพราะไหนคนปวยจะถูกหมอและพยาบาลมะรุมมะตุม
ไหนจะถูกกระตุนดวยยานานาชนิด แถมยังถูกปมหัวใจ แลวยังทรมานจากทอที่คางอยูในปาก
ใกลจะตายก็หาใครมาชวยนำทางใจใหสงบไมได ลูกเมียพอแมก็อยูนอกหอง หลายคนจึงตาย
อยางไมสงบ”
พระไพศาล วิสาโล
จากหนังสือ รักษาใจในยามสงบ
“ในทางปฏิบัติผูปวยที่ใกลตาย ไมอยูในฐานะที่จะแสดงเจตนาเชนนั้นได เพราะ
สวนใหญอยูในภาวะที่ไมรูสึกตัว การตัดสินใจเกี่ยวกับการรักษาพยาบาลจึงเปนเรื่องของแพทย
กับญาติ จุดนี้เองกอใหเกิดปญหาอยางมาก
ปญหาดังกลาวนำมาสูแนวคิดในเรื่องหนังสือแสดงเจตนา (Living Will) คือใหมีการ
แสดงความจำนงไวลวงหนาได หรือบางครั้งเรียกวา Advance Directives คือการระบุแนวทาง
ปฏิบัติทางการแพทยไวลวงหนา ซึ่งในหลายประเทศมีกฎหมายรับรองในเรื่องนี้”
ศ.แสวง บุญเฉลิมวิภาส
บทความ “การรักษาพยาบาลผูปวยวาระสุดทาย
ความจริงทางการแพทยกับขอบเขตทางกฎหมาย”
จากหนังสือ ดุลพาห
“ในบั้นปลายชีวิตของคนเราอาจมีโรคภัยไขเจ็บหรือมีความทรมาน โดยหลักของการ
ตายดีในมาตรา ๑๒ หมอจะทำในสิ่งที่ผูปวยไดแสดงเจตนารมณไว เชน ไมเจาะคอหรือ
ไมกระตุนใหหัวใจกลับเตนขึ้นใหมเมื่อหัวใจหยุดเตนแลว ซึ่งเปนเพียงการยืดการตายออกไป
โดยไมมีประโยชน แตหมอยังคงใหการดูแลแบบประคับประคองอยู เชน ใหยาบรรเทาอาการ
ปวด ใหออกซิเจน
นพ.อำพล จินดาวัฒนะ
จากวีดิทัศน กอนวันผลัดใบ
aw_NEW02.indd 3 8/28/15 4:40:44 PM

