Page 2 - untitled

เมื่ออยูในภาวะที่ปวยหนัก โดยเฉพาะในวาระสุดทายของชีวิต ผูปวยสวนใหญจะอยูใน

สภาพที่ไมรูสึกตัว การตัดสินใจในการรักษาพยาบาลจึงมักขึ้นอยูกับการตัดสินใจของแพทยกับ

ญาติ ซึ่งอาจจะสวนทางกับความตองการของผูปวย หรืออาจทำใหเกิดความขัดแยงระหวาง
ผูใหบริการกับญาติผูปวยได ในหลายกรณีที่การตัดสินใจนั้นสวนทางกับความตองการของ

ผูปวย หรือแพทยและญาติไมอาจตัดสินใจรวมกันได

เราทุกคนรวมถึงผูปวยที่ยังมีสติสัมปชัญญะดีอยู สามารถหารือกับคนในครอบครัว

ญาติสนิท คนใกลชิดที่ไววางใจหรือแพทย เพื่อทำหนังสือแสดงเจตนาปฏิเสธการรักษาที่เกิน
ความจำเปน และวางแผนการดูแลรักษาเมื่อตนเองปวยหนักหรืออยูในภาวะใกลตายได

หนังสือแสดงเจตนาปฏิเสธการรักษา : คำสั่งเสียกอนวันปวยหนัก
“กฎกระทรวงฯ มิไดเปนการกำหนดหลักเกณฑและองคประกอบอันมี
ความหมายในการปลอยใหผูทำหนังสือแสดงเจตนาเสียชีวิตลงโดยงดเวน

ไมใหการรักษา หรือการใชยาและเครื่องมืออุปกรณทางการแพทยบางอยางเพื่อ

ยุติชีวิต แตเปนการรักษาอยางประคับประคองเพื่อใหผูทำหนังสือแสดงเจตนา

ดังกลาวตายอยางเปนธรรมชาติ เพื่อมิใหยื้อความตายอยางสิ้นหวัง หรือทำให
ผูนั้นตองทรมานจากการเจ็บปวยอยูตลอดเวลา ทั้งๆ ที่หากไมมีบริการ

สาธารณะที่เปนไปเพียงเพื่อยืดการตายในวาระสุดทายของชีวิต

หรือเพื่อยุติการทรมานจากการเจ็บปวยแลว ผูนั้นควรจะตาย
อยางธรรมชาติแลว”

คำพิพากษาศาลปกครองสูงสุด
กรณีกฎกระทรวงตามมาตรา ๑๒

วันที่ ๑๘ มิถุนายน ๒๕๕๘

aw_NEW02.indd 2 8/28/15 4:40:43 PM