Page 204 - PDF_merged
P. 204
หลังถูกผู้ให้ก�าเนิดทุบตีจนสาแก่ใจ นักแสดงหญิงไม่มี
ทางออกอื่นใดนอกจากเดินขึ้นไปปิดหน้าร้องไห้บนห้องนอน
ภาพทุกอย่างราวกับถูกกดปุ่มย้อนกลับมาที่เดิม ละครแห่งชีวิต
ของเธอมีแต่ความทุกข์ซ�้าซ้อนไม่รู้จักจบสิ้น หญิงสาวยอมรับ
ว่าเธอถอดใจจากการมีชีวิตเป็นของตัวเองไปนานแล้ว บางช่วง
ขณะเธอเคยคิดถึงการฆ่าตัวตาย แต่ก็ดึงสติกลับมาโดยเร็ว
ด้วยคิดว่าหากขาดเธอไปสักคน ใครกันที่จะเป็นผู้ดูแลผู้ให้
ก�าเนิด รวมทั้งหาเงินเป็นหลักภายในบ้าน
“ไม่มีวันไหนที่ตื่นมาแล้วเราไม่เจอกับความทุกข์ แต่
จะทุกข์มากหรือน้อยก็อยู่ที่ว่าเราตื่นขึ้นมาแล้วเจอว่าแม่เป็น
อะไร เขาจะไม่เหมือนกันทุกวัน บางวันก็เศร้า บางวันก็เงียบ
บางวันก็เอาแต่ใจ เหมือนต้องคอยลุ้นว่าเราจะเจอแบบไหน
ซึ่งทุกอย่างมีส่วนท�าให้สติของเราพังพินาศลงไปทุกที”
ทุกวันนี้ทรายบอกว่าความสุขที่พอจะเหลืออยู่ในชีวิต
ของเธอมีเพียงไม่กี่สิ่งเท่านั้น ไม่กี่สิ่งในนั้นก็คือการได้ออกกอง
ไปถ่ายละคร รวมทั้งการอ่านหนังสืออยู่เงียบๆ คนเดียว
“ความสุขของเรามีไม่กี่อย่างหรอก มีแค่ออกกองไป
ถ่ายละคร กับอ่านหนังสือ มันท�าให้เราไม่ต้องคิดอะไรมาก แต่
ถ้าถามว่าอะไรที่เราอยากได้แล้วจะเป็นสุขที่สุดในตอนนี้ สิ่งสิ่ง
นั้นก็คงมีอยู่อย่างเดียว”
น่าเสียดายที่ความปรารถนาของดาราสาวไม่มีวันเป็น
ไปได้ และเธอเองก็รู้ทุกอย่างดี
“เราอยากให้โรคร้ายเอาแม่ของเราคืนมา”
ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’ 203
