Page 194 - PDF_merged
P. 194
ให้โล่งสะอาดขึ้น และเพิ่มเติมราวจับยึดตามฝาผนัง ทว่านั่น
แทบไม่ต่างอะไรกับการหวังดีประสงค์ร้าย เมื่อชายชรากลับ
รู้สึกว่าห้องที่อยู่นี้ไม่ใช่ห้องของตัวเอง
“ด้วยความที่พ่อมีโรคพาร์คินสันด้วย มันก็จะมีปัญหา
เรื่องการทรงตัว เราเลยตัดสินใจต่อราวจับขึ้นในห้องของพ่อ
แล้วก็เปลี่ยนบรรยากาศในห้องใหม่เพื่อให้ดูสะอาดสะอ้านขึ้น
เขาจะได้อยู่ในห้อง ไม่ต้องออกไปเดินตอนกลางคืนอีก ทุกคน
ในบ้านก็จะผลัดเวรกันลงมานอนเฝ้าพ่อตลอด แต่ปรากฏว่า
ทุกอย่างกลับกันกับที่เราคิดไว้ เขาเข้ามาแล้วถามว่าเอาเขามา
อยู่ในห้องนี้ท�าไม ห้องเขาไปไหน กลายเป็นว่าทีนี้เขาก็ออกมา
เดินมากกว่าเดิม เขาบอกเขาต้องเดินหาห้องให้เจอให้ได้ ห้อง
เขาอยู่ไหน คนที่เฝ้าเวรอยู่ตอนนั้นก็ต้องคอยเดินตามไม่หลับ
ไม่นอนอีก กลัวว่าเกิดเดี๋ยวเขาล้ม หรือเป็นอะไรขึ้นมามันจะ
แย่หนักกว่าเดิม
“พวกเราไม่ว่าแม่ ทราย หรือน้องชาย น้องสาว
นอกจากจะมาสลับเวรกันนอนเฝ้า ก็จะต้องคอยก�าชับกัน
ตลอดว่า ต้องคอยดูเขาอย่าให้คลาดสายตา แต่บางทีก็ยอม
รับว่าแต่ละคนก็มีความเหนื่อยสะสม ก็มีเผลอหลับ ตื่นมาพบ
ว่าเขาหายไปแล้วก็มี คือถ้าใครไม่เคยดูแลคนป่วยเป็นเวลา
นานหลายปี จะไม่รู้หรอกว่ามันเหนื่อยขนาดไหน อยากจะ
หลับบางทีก็ไม่ได้หลับ เขาตื่น เราก็ต้องตื่น และบางทีต้อง
คอยรองรับอารมณ์ผู้ป่วยอีก”
ว่ากันว่าบางครั้งผู้ดูแลผู้ป่วยก็มีสภาพแทบไม่แตกต่าง
ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’ 193
