Page 190 - PDF_merged
P. 190
ได้นอกจาก รุจน์ รณภพ พ่อของเธอ ว่ากันว่าหลายสิ่งหลาย
อย่างที่อยู่ในตัวเธอทุกวันนี้ ไม่ว่าจะเป็นความเป็นคนเอาจริง
เอาจัง เป็นมืออาชีพในการท�างาน รวมทั้งความเป็นคนที่ทั้งดุ
และตลก สนุกสนานในคนคนเดียวกัน ฯลฯ ทั้งหมดล้วนถอด
แบบมาจากผู้เป็นพ่อทั้งสิ้น
พ่อของทรายเริ่มป่วยเป็นโรคอัลไซเมอร์มาตั้งแต่ราว
พ.ศ. ๒๕๔๕ ขณะเดียวกันก็มีอาการของพาร์คินสัน และเบา
หวานที่เป็นอยู่เดิมซ้อนทับอยู่ด้วย
ด้วยความที่เป็นคนไม่ชอบพูดชอบบอก หรือรับความ
ช่วยเหลือจากใครตามขนบผู้ชายโบราณ จึงไม่มีใครในบ้าน
ล่วงรู้ว่า รุจน์ รณภพ เริ่มเป็นโรคดังกล่าวมาได้สักพักใหญ่แล้ว
จนเมื่ออาการของโรคเริ่มแสดงออกมามากขึ้นๆ ทุกคนจึงได้
รับทราบ ซึ่งเมื่อถึงเวลานั้น อาการของโรคก็รุดหน้าไปไกลพอ
สมควรแล้ว
“ในกรณีของพ่อ ต้องบอกว่าคนในบ้านรู้ช้าเอามากๆ
คาดว่าพ่อน่าจะเป็นมาหลายเดือนแล้วพวกเราถึงค่อยรู้ เรา
เริ่มสังเกตว่าพ่อเริ่มหลงลืมอะไรง่ายๆ อย่างเช่นการลืมกุญแจ
ซึ่งปกติตั้งแต่อยู่กับเขามา เขาจะเป็นคนเป๊ะมากกับเรื่องพวกนี้
ไม่เคยลืมมาก่อน หรือบางทีเขาจะเริ่มรับผิดชอบตัวเองน้อยลง
เริ่มไม่โกนหนวดโกนเครา ซึ่งตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาเราไม่เคย
เห็นมาก่อน หรืออยู่ๆ บางทีเขาก็เริ่มออกมาเดินคนเดียวตอน
กลางคืน แทนที่จะเข้านอนเหมือนอย่างที่เคยเป็นมาตลอด
“พอเห็นอาการพวกนี้เราก็เริ่มแปลกใจ เริ่มสงสัยว่าพ่อ
ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’ 189
