Page 12 - 180.สาระจากเวที เติมหัวใจให้สังคม ครั้งที่ 3 ตติยบท

ก ร ณี ศึ ก ษ า ที่ ๑
การให้ไร้พรมแดน : จิตอาสาแห่งศูนย์พัฒนาสมรรถภาพคนตาบอด ลำปาง

เสียงสะล้อกับเสียงซอดังแว่วหวาน สอดประสานกันเป็นจังหวะ ขับกล่อม
ให้บรรยากาศในเวทียิ่งอบอุ่น อ่อนโยนยิ่งขึ้น และยิ่งชุ่มชื่นตื้นตันใจมากขึ้นไปอีก
เมื่อได้รู้และเห็นกับตาว่า เสียงอันไพเราะเพราะพริ้งนี้ เป็นฝีมือขับขานของน้องๆ
ผู้พิการทางสายตาทั้งสองท่าน คือ น้องเอก อดิศักดิ์ ยานันไชย และ น้องกั้ง

สราวุธ แก้วสาร เยาวชนผู้มีหัวใจรักดนตรีทั้งสองคนนี้ คือศิษย์เอกของครูอาสาชื่อ
คุณวรเชษฐ์ ศรีวงศ์พันธ์ พนักงานจากโรงไฟฟ้าแม่เมาะ จังหวัดลำปาง ผู้ที่มี
จิตอาสาไปสอนดนตรีพื้นบ้านล้านนาให้แก่เด็กและเยาวชนผู้พิการทางสายตา
ณ ศูนย์พัฒนาสมรรถภาพคนตาบอด ลำปาง
คุณวรเชษฐ์ ศรีวงศ์พันธ์ ริเริ่มทำเรื่องราวดีดีด้วยการ “ให้” โดยใช้ความ
สามารถและความถนัดในศิลปะดนตรีไทยพื้นบ้านล้านนา มาเป็นเครื่องมือปลุก
กระแสสร้างจิตสำนึกรักษ์มรดกไทย ไม่ว่าจะเป็นการผลิตเครื่องดนตรีไทยพื้นบ้าน

มอบให้แก่โรงเรียนยากจน การแต่งเพลงและผลิตหนังสือคู่มือประกอบการศึกษา
ดนตรีพื้นบ้านล้านนา เพื่อมอบให้ห้องสมุดและสถาบันการศึกษาต่างๆ จนได้
สมญานามว่า “ครูพื้นบ้านล้านนา” ผลงานสำคัญที่จะลืมเสียไม่ได้ คือการอาสามา
เป็นครูสอนดนตรีให้กับเด็กและเยาวชนผู้พิการทางสายตา คุณวรเชษฐ์เล่าให้ฟัง
ในเวทีว่า
“เสียงที่ได้ฟังเป็นดนตรีพื้นเมืองภาคเหนือ ซึ่งเป็นศิลปวัฒนธรรมที่
สืบทอดมาแต่โบราณ จุดสำคัญคือการนำดนตรีมาเยียวยาความพิการทางสายตา
ให้กับเด็กๆ ผมใช้ชื่อว่าเป็น “ดนตรีบำบัด” และก็ประสบผลสำเร็จ เพราะจาก
การเฝ้าสังเกตพบว่า ดนตรีทำให้เด็ก

มีจิตใจดีขึ้นจริงๆ นอกจากเขาจะเล่น
เป็นแล้ว ผมได้พาพวกเขาไปช่วยเหลือ
เมื่อเกิดเหตุการณ์ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น
ไฟไหม้ น้ำท่วม หรือเหตุการณ์ต่างๆ
ผมก็นำพวกเขาประมาณ ๓๐ กว่าชีวิต

๑๒
สาระจากเวที
เติมหัวใจ ให้สังคม