Page 4 - hpp_9y_ebook58_08_07_001
P. 4
คำานำา
“ประชาชนคนไทยมีหน้าที่ในฐานะพลเมืองที่จะต้องแสดงบทบาทต่อการ
สร้างหลักประกันด้านสุขภาพ โดยนอกจากจะต้องเลือกปฏิบัติตนให้มีวิถีชีวิตที่
เกื้อกูลต่อสุขภาวะของตนเอง ครอบครัว ชุมชน และสังคมแล้ว ยังต้องมีหน้าที่
ในการตรวจสอบ ร้องเรียน เมื่อพบปัญหา รวมทั้งมีหน้าที่ในการทวงถามสิทธิที่
จะร่วมในกลไกการตัดสินใจและการบริหารระบบสุขภาพในทุกระดับ” หนึ่งใน
คุณลักษณะที่พึงประสงค์ของระบบสุขภาพที่ปรากฏอยู่ใน “รายงานระบบสุขภาพ
ประชาชาติ” ปฐมบทของข้อเสนอการปฏิรูประบบสุขภาพ ที่ถูกเสนอโดย
คณะกรรมาธิการ การสาธารณสุข วุฒิสภา เมื่อปี 2543 สะท้อนถึงความมุ่งมั่น
ในการเปิดพื้นที่การท�างานร่วมกันของทุกภาคส่วนเพื่อการขับเคลื่อนสุขภาวะ
ของคน ชุมชน และสังคม อันน�าไปสู่สุขภาวะของคนในสังคม
พระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550 ที่เป็นผลส�าเร็จแรกของ
กระบวนการปฏิรูประบบสุขภาพตามข้อเสนอข้างต้น ได้ยกระดับระบบสุขภาพ
ให้เป็นความสัมพันธ์ทั้งมวลที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพ ซึ่งถูกแปลความว่าเป็นภาวะ
ความสมบูรณ์ของมนุษย์ทั้งทางกาย จิต ปัญญาและสังคม เชื่อมโยงกันเป็นองค์
รวมอย่างสมดุล โดยให้ความส�าคัญกับการสร้างความเข้มแข็งของกระบวนการ
พัฒนานโยบายสาธารณะเพื่อสุขภาพแบบมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วน ผ่านเครื่องมือ
ต่างๆ ได้แก่ ธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพ สมัชชาสุขภาพ การประเมินผลกระทบ
ทางสุขภาพ และการสนับสนุนสิทธิทางสุขภาพตามที่กฎหมายสุขภาพบัญญัติ
ท่ามกลางการด�าเนินการกว่า 8 ปี สมัชชาสุขภาพแห่งชาติเป็นพื้นที่เปิดและ
เป็นกระบวนการที่สังคมรู้จัก เห็นความเคลื่อนไหว และหลายภาคส่วนได้เข้าร่วม
ในบทบาทต่างๆ กันไป นับเป็นนวัตกรรมของกระบวนการมีส่วนร่วมของภาค
พลเมืองที่มีคุณค่าของสังคมไทย สอดรับกับทิศทางการพัฒนาประชาธิปไตย และ
