Page 126 - art-HIA-22.indd
P. 126
การประชุมวิชาการ HIA เรื่อง ผลกระทบของกระบวนก�รประเมินผลกระทบท�งสุขภ�พ ครั้งที่ 1
126 วันที่ 26-27 มกราคม พ.ศ.2558 ณ โรงแรมเอเชีย กรุงเทพมหานคร
อุตสาหกรรม และดินหรือทราย ซึ่งกฎกระทรวงกำาหนดเป็นดินอุตสาหกรรมหรือทรายอุตสาหกรรม แต่ทั้งนี้ไม่รวมถึง
น้ำาเกลือสินเธาว์ ลูกรัง หิน ดิน หรือทราย”
แร่ธาตุจัดเป็นทรัพยากรธรรมชาติที่ใช้แล้วสิ้นเปลืองหรือหมดไป เช่น ถ่านหิน ปิโตรเลียมและก๊าซธรรมชาติ
แต่บางชนิดเมื่อใช้แล้วสามารถนำากลับมาใช้ใหม่ได้อีก เช่น แร่โลหะต่างๆ แร่ธาตุต่างๆ จะปรากฏอยู่ภายใต้พื้นผิวของ
เปลือกโลก แต่ส่วนใหญ่ไม่ได้กระจายอยู่ทั่วไปเหมือนทรัพยากรธรรมชาติอื่นๆ แต่จะปรากฏเฉพาะบริเวณเท่านั้น ทำาให้
แต่ละพื้นที่แต่ละประเทศมีแร่ธาตุไม่เหมือนกัน เช่น ประเทศไทยมีแร่ดีบุกอุดมสมบูรณ์ ในขณะที่ประเทศแถบ
ตะวันออกกลางจะมีน้ำามันอยู่เป็นจำานวนมาก เป็นต้น แร่สามารถจำาแนกออกได้เป็น
1. แร่โลหะพื้นฐาน
2. แร่หนักและแร่หายาก
3. แร่โลหะมีค่า
4. แร่กัมมันตรังสี
5. แร่รัตนชาติ
ก�รทำ�เหมืองแร่
รูปที่ 1 แสดงก�รทำ�เหมืองเปิด
(ที่มา: http://maxephotos.net/galleries/East_Goldfields/Picasa-Gwalia_Mine_1.jpg)
พระราชบัญญัติแร่ พ.ศ.2510 (มาตรา 4 แก้ไขโดยพระราชบัญญัติแร่ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2534) ให้ความ
หมายของ “ทำ�เหมือง” ว่า “การกระทำาแก่พื้นที่ไม่ว่าจะเป็นที่บกหรือที่น้ำาเพื่อให้ได้มาซึ่งแร่ด้วยวิธีการอย่างใดอย่าง
หนึ่งหรือหลายวิธี แต่ไม่รวมถึงการขุดเจาะน้ำาเกลือใต้ดินตามหมวด 5 ทวิและการขุดหาแร่รายย่อยหรือการร่อนแร่
ตามที่กำาหนดในกฎกระทรวง”
การทำาเหมืองแร่ คือการสกัดเอาแร่ที่มีค่า หรือ วัสดุทางธรณีวิทยาอื่นๆ จากใต้ผืนแผ่นดิน ปกติขุดที่ตัวแหล่ง
แร่หรือสายแร่ที่อยู่ใต้ดิน วัสดุทั่วไปที่สกัดได้ ได้แก่ บอกไซต์ (สำาหรับหลอมเป็นอะลูมิเนียม) ถ่านหิน ทองแดง เพชร
เหล็ก ทองคำา ตะกั่ว แมงกานีส แมกนิเซียม นิเกิล ฟอสเฟต แพลตินัม เกลือหิน เงิน ดีบุก ไททาเนียม ยูเรเนียม
และสังกะสี วัสดุมีค่าอื่นๆ ที่มีการทำาเหมืองเช่นกันได้แก่ ดินเหนียว ดินขาว ทราย กรวด หินแกรนิต หินปูนและ
หินอ่อน การทำาเหมืองในความหมายที่กว้าง รวมถึงการขุดเจาะน้ำามันปิโตรเลียม ก๊าซธรรมชาติ หรือแม้แต่น้ำาด้วย
การทำาเหมืองแร่ โดยทั่วไปแล้วแบ่งออกเป็น 2 แบบด้วยกันคือ การทำาเหมืองแบบเหมืองเปิด (Surface
mining) และการทำาเหมืองแบบเหมืองใต้ดิน (Underground mining) การพิจารณาเลือกการทำาเหมืองในแต่ละแบบ
นั้นมีข้อจำากัด ข้อดี ข้อเสีย แตกต่างกันออกไป โดยยึดถือลักษณะทางธรณีวิทยาของแหล่งแร่ และความคุ้มค่าทาง
เศรษฐศาสตร์เป็นหลักในการพิจารณา
