Page 41 - PDF_merged
P. 41
ใจยังมีห่วงกังวล บ้างยื้อชีวิตด้วยการปั๊มหัวใจ ทั้งที่รู้ว่าผู้ป่วย
อยู่ในขั้นหมดหวัง ไม่สามารถรักษาให้ฟื้นคืนดีได้อีก ผู้ป่วย
บางรายถูกปั๊มหัวใจจนกระดูกหักทิ่มปอด ยิ่งเพิ่มความทรมาน
ผู้ป่วยบางรายยิ่งป่วยนานยิ่งทุกข์ทรมานนาน คนรอบข้างอาจ
เบื่อหน่าย การเจ็บป่วยนานๆ บางครั้งก็เกิดความกดดัน ส่งผล
กระทบทั้งต่อตัวคนไข้และญาติ ทั้งในเรื่องของการดูแล เวลา
และสภาพเศรษฐกิจ
จากประสบการณ์การดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้าย หมอ
เกิ้นพบว่าการสื่อสารระหว่างบุคลากรการแพทย์กับคนไข้และ
ญาติเป็นเรื่องส�าคัญ เช่น คนไข้ชายสูงวัยที่ก�าลังจะจากไปบ่น
อยากตาย ตนบอกคุณลุงไปว่าคุณลุงก�าลังเป็นครูสอนลูกหลาน
ให้ได้เรียนรู้ความจริงของชีวิต สู้มาเป็นเนื้อนาบุญให้ลูกหลาน
คนในครอบครัวได้ตอบแทนพระคุณ ได้ปฏิบัติดูแล ได้เรียนรู้
มรณานุสติ ดีกว่าที่จะตายไปเปล่าๆ ท�าให้คุณลุงรู้สึกว่าความ
ตายของตนมีค่า มีประโยชน์ และจากไปอย่างภูมิใจ
แม้ขณะนี้นายแพทย์ผู้นี้จะยังเพิ่งฟื้นตัวจากการรักษา
ตัว แต่เจ้าตัวก็ได้สร้างโอกาสจากวิกฤตที่เป็น ทั้งการดูแลตน
เองและการดูแลผู้ป่วย พร้อมเผชิญหน้ากับ “ความตาย” อย่าง
มีมรณานุสติ เพราะมองว่า “สภาพใจที่ไม่พร้อม มีผลต่อการ
เตรียมความพร้อมเรื่องความตาย” คุณหมอปฏิบัติธรรมในชีวิต
ประจ�าวัน ตื่นเช้ามาไหว้พระสวดมนต์ ว่างจากงานช่วงไหนก็
มานั่งพัก ดูลมหายใจ และนั่งสมาธิก่อนนอนเสมอ
ถึงแม้จะมีทุกขเวทนาเบียดเบียนกายสังขารบ้างในบาง
40 ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’
