Page 40 - PDF_merged
P. 40
“ผมไม่ได้ผ่านการอบรมคอร์สพาลาทีฟแคร์โดยตรง แต่
ช่วยให้ค�าปรึกษาคนไข้ระยะสุดท้าย และดูหน่วยระงับปวดใน
กลุ่มผู้ป่วยที่เป็นโรคมะเร็งปอดระยะสุดท้าย ถ้าเราไม่เคยป่วย
มาก่อนเราก็จะไม่รู้ว่าที่คนป่วยเขาบอกว่าทรมานมันเป็นยังไง
ผมอาจไม่ได้รู้ทุกอย่างก็จริง แต่เราสามารถเข้าถึงคนไข้ได้ง่าย
ขึ้นว่าเขาต้องการอะไร
“สิ่งส�าคัญที่สุดคือตัวคนไข้เป็นปัจจัยส�าคัญที่สุดที่มี
ผลต่อการก้าวข้ามความเปลี่ยนแปลงของตัวเองในช่วงสุดท้าย
ต่อให้เราดูแลคนไข้ดีแค่ไหน ปัจจัยที่นอกเหนือจากการควบคุม
ของเรามีเยอะแยะไปหมด ทั้งปัจจัยแวดล้อมที่มากมายหลาย
อย่าง ทั้งเครือญาติ คนดูแล ฯลฯ คนไข้ทุกคนไม่ได้เขียนแสดง
เจตจ�านงในเรื่องการตายไว้ บางรายเคยให้ข้อมูลไว้ว่าไม่อยาก
ให้ปั๊มหัวใจ ไม่อยากใส่ท่อช่วยหายใจ ตกลงกันอยู่ดีๆ ว่าอย่าง
นี้ อยู่ๆ ญาติมาจากไหนไม่รู้โผล่มาขอให้ช่วยต่อ
“เราต้องพยายามบอกว่าเรารักษาผู้ป่วยถึงที่สุดแล้ว
ยื้อชีวิตไปก็ไม่มีประโยชน์ ทั้งยังทรมานคนป่วยมากขึ้น สู้ใช้
เวลาช่วงสุดท้ายของชีวิตมาร�่าลา สั่งเสีย ส่งกันสู่จุดหมาย
ปลายทางดีกว่า เพราะบางครั้งญาติที่ยื้อชีวิตผู้ป่วยอาจลืมไป
ว่านี่คือโอกาสทองที่หาไม่ได้อีกแล้ว”
ความตายของผู้ป่วยหลากหลายรูปแบบ ทั้งที่ตายดี
ตายสงบ และตายอย่างทุรนทุราย ทุกข์ทรมาน ตายไปขณะที่
ข้ อ ส อ บ สํ า คั ญ ชื่ อ ‘ค ว า ม ต า ย’ 39
